اقتصاد ۲۴- در حالی این روزها تقریبا تمام توجهات سیاسی و رسانهای معطوف به شش نامزد انتخابات ریاستجمهوری است که باید اذعان کرد عملکرد شورای نگهبان در رد صلاحیت برخی چهرههای کلیدی باعث شده است چالشهایی درباره مشارکت در انتخابات پیشرو شکل بگیرد. هرچند شورای (نگهبان) تأکید دارد که در انتخابات ریاستجمهوری گزاره «ردصلاحیت» مطرح نیست، بلکه با دو عنوان «احراز» و «عدماحراز» مواجه هستیم.
اما چه رد صلاحیت و چه عدم احراز صلاحیت، نهایتا به حضورنیافتن چهرههایی مانند علی لاریجانی، اسحاق جهانگیری یا عباس آخوندی در گردونه رقابتها منجر شد که میتوانستند به مثابه کاتالیزوری در جهت گرمترکردن تنور انتخابات عمل کرده و با چالشیترکردن فضای سیاسی کشور به انتخاب اصلح کمک شایانی کنند، آن هم در شرایطی که میزان مشارکت در سه انتخابات ۱۳۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۲ به زیر ۵۰ درصد رسیده بود و از این رو بسیاری از ناظران و تحلیلگران توصیه اکید داشتند که باید از فرصت پیشآمده برای انتخابات زودهنگام ریاستجمهوری در جهت ایجاد یک فضای باز سیاسی نهایت استفاده را برد که بیشک یکی از راههای آن تسهیل مسیر برای ورود چهرههای کلیدی سیاسی کشور است.
در این بین با وجود آنکه برخی باور دارند رقابت پزشکیان در برابر پنج نامزد اصولگرا یا دوقطبی ایجادشده در اردوگاه اصولگرایی و مشخصا شکاف قالیباف با جلیلی میتواند سطح مشارکت را به بالای ۵۰ درصد بکشاند، ولی بدیهی بود با حضور سه چهره نامبرده (لاریجانی، جهانگیری و آخوندی) مشارکت بیشتری شکل میگرفت. هرچند طیفی از اردوگاه اصلاحطلبی که در انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۰ قائل به مشارکت نبودند، اکنون با تأیید صلاحیت مسعود پزشکیان تغییر موضع دادهاند و با اعلام حمایت از این کاندیدا، سعی در تقویت میزان مشارکت دارند. با وجود این عدم توازن بین نامزدهای دو جریان اصلاحطلب و اصولگرای تأییدشده میتواند به تشتت سیاسی در انتخابات پیشرو دامن بزند.