حامیان برجسته اسرائیل اکنون نگران جهت تئوکراتیک (حکومت دینی) این رژیم هستند، در حالی که هنوز خودشان را فریب میدهند که یک (رژیم) بهتر و دموکراتیکتر در زیر این نژادپرستی وجود دارد که فقط در انتظار رهایی است.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، سایت «میدل ایست آی» در مقالهای به بررسی اقتصاد جنگی رژیم صهیونیستی و تاب آوری آن متعاقب انزوای بین المللی پرداخته که در ادامه آمده است.
اگرچه اسرائیل از سال ۱۹۴۸ درگیر مناقشات مختلفی با همسایگان عرب خود بوده است، کابینه نتانیاهو جنگهای بیپایان اشغالگری در غزه و کرانه باختری را تشدید کرده، خشونتهایی را علیه ایران و لبنان به راه انداخته و یمن و سوریه را هدف قرار داده است.
این دستورالعملی است هم برای بودجهای منبسط و هم برای زوال اخلاقی، به طوری که هزینههای نظامی تقریباً دو برابر شده و سهم آن از تولید ناخالص داخلی به بهای بخشهای غیرنظامی، گردشگری و سرمایهگذاری خارجی افزایش یافته است. فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل، این تحول را «اقتصاد نسلکشی» توصیف کرده است.
اورشلیم ریپورت اخیراً این دگرگونی را تأیید کرده است: «گذار از یک مدل رشد صلحآمیز و مصرفمحور به یک مجتمعموکراتیک کنگو، خود را نامشروع جلوه میدهند، اما هیچکدام به مدت طولانی از دامان آمریکا تغذیه نکردهاند. این پاشنه آشیلی (نقطه ضعفی) است که باید برای به حساب آوردن اسرائیل بیپروا مورد بهرهبرداری قرار گیرد.
اما این به تنهایی به جنایات اسرائیل در فلسطین و سراسر منطقه پایان نخواهد داد. این کار به جنبشی جهانی نیاز دارد که اکنون وجود دارد، اما هنوز قدرت کافی سیاسی یا دسترسی (به تصمیمگیران) را اعمال نمیکند.