به گزارش مجله خبری نگار، در روزهایی که فشار اقتصادی نفس خانوادهها را بریده، تفریح شامل سفر، رستورانگردی، خرید، شهربازی و… هم از سبد بسیاری از خانوادهها حذف شده؛ اما هرچقدر هم مشکلات زیاد باشد نیاز به چند ساعت خنده، آرامش و باهمبودن نه حذف میشود و نه با شعار حل. تلویزیون که دیگر نه سرگرم میکند، نه شادیای به خانه میآورد، پلتفرمهای نمایش خانگی هم با همه وفور محتوا، نتوانستهاند جای یک تجربه جمعی، زنده و خانوادگی را بگیرند. در این میان، سینما هنوز یکی از معدود گزینههای قابلدسترس برای خانوادهای است که میخواهند با هزینهای کمتر از بسیاری از تفریحات شهری، از خانه بیرون بزنند، کنار هم بنشینند و چند ساعت از فشار تکراری روزمره فاصله بگیرند. سالن سینما فقط محل اکران نیست؛ یک توقف کوتاه در مسیر فرساینده زندگی است، فرصتی برای سرگرم شدن، خندیدن، نفسکشیدن و دوباره کنار هم بودن. در کلانشهرهایی که هزینه تفریح هر روز بالاتر میرود، حتی همین بلیت ۱۸۰ هزارتومانی هم سینما را به یک انتخاب واقعی و نه تزیینی تبدیل کرده است. اما سینما در برابر این نیاز چه در چنته دارد؟ نگاهی به فیلمهای روی پرده پاسخ را روشن میکند و پیامدهای تلخی پیش روی ما میگذارد.