اقتصاد۲۴- جنگلهای زاگرسی که با شش میلیون هکتار وسعت در یازده استان واقع شدهاند، نقش مهمی در چرخۀ اقتصاد و امنیت غذایی کشور دارند. از جمله اهمیت این رویشگاهها، تأمین چهل درصد آب شیرین کشور است. باوجوداین، بیشاز چهارده سال است که پدیدۀ خشکیدگی (زوال) بلوطها، دامن جنگلهای زاگرسی را گرفته و بر اثر این پدیده حدود دو میلیون هکتار از این رویشگاهها تخریب شده و درحال احتضارند؛ روندی که همچنان ادامه دارد. این درحالیاستکه، شماری از کارشناسان میگویند، تداوم وضع موجود باعث نابودی جنگلهای زاگرسی در آیندۀ نزدیک میشود. «دکتر سودابه احمدعلی کروری»، پژوهشگر منابعطبیعی و محیطزیست، اما نظر دیگری دارد. او میگوید: «با وجود همۀ مشکلاتی که بر سر راه احیای جنگلهای زاگرسی وجود دارد، میتوان با تشکیل کارگروههای تخصصی، مدیریت اکوسیستمی و مشارکت جوامع بومی، این رویشگاهها را نجات داد.» درعینحال تأکید میکند: «اگر تعلل کنیم، نابودی جنگلهای زاگرسی حتمی است.»
کروری، دربارۀ خشکیدگی بلوطها گفت: پدیدۀ خشکیدگی جنگلهای بلوط ایران در سال ۱۳۹۳ بهطور جدی مطرح شد و اولین همایش علمی دراینباره، در سال ۱۳۹۵ با شرکت اکثر نهادهای دولتی و خصوصی توسط اداره کل منابعطبیعی استان فارس برگزار شد؛ اما از آنزمان تاکنون، در نبود یک برنامۀ جامع علمی برای مقابله با این پدیده، خشکیدگی بلوطها همچنان ادامه دارد.
بیشتر بخوانید: سرنوشت تلخ درختان پارک چیتگر؛ ۱۶ هکتار و حدود ۴۷۰۰ درخت در چیتگر نابود شد
همۀ استانها مناطقی تحتعنوان قرق وجود دارد که همان مناطق پایش است. ولی متأسفانه سرپرست این مناطق آدمهای مسنی هستند که معمولاً به همولایتیها و دوستانشان اجازه میدهند مستقیماً دام وارد این مناطق کنند و درنتیجه، بدترین مناطق ما از نظر جنگلداری همین مناطق قرق است.
این استاد دانشگاه که پیشاز شیوع خشکیدگی بلوطها به پیشنهاد وزارت امورخارجه و با درخواست اس.جی.پی (برنامۀ کمکهای کوچک سازمانمللمتحد) طی سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۹ طرحی دربارۀ جنگلهای زاگرس تهیه کرده است، افزود: برای مطالعه دربارۀ جنگلهای زاگرسی، استان ایلام را انتخاب کردم؛ چون ایلام در مرز ایران و عراق واقع شده و از آنجایی که گسترۀ جنگلهای زاگرسی در این استان نسبتبه سایر استانهای زاگرسی محدود است، تصورم این بود که بهتر و زودتر میتوان به نتیجه رسید.