در ضمن او سر میز غذا نمیخورد و همیشه میگوید غذای من را در اتاق خودم بدهید یا اینکه وقتی درحال تماشای کارتون است غذا میخواهد. هر وقت هم که سر سفره مینشیند آداب خوردن غذا سر سفره را رعایت نمیکند یا وسط غذا میرود زیر میز یا مدام ورجه وورجه میکند. او هر بار بهانه جدیدی برای نخوردن غذا ابداع میکند و غذا خوردن را به سختترین کار دنیا تبدیل کرده است.
جو فراست راهحل ارائه میدهد
علاقه یا بیعلاقگی به غذاها حق طبیعی کودکان است و لزومی ندارد غذا خیلی عجیب و غریب باشند تا بچهها آن را دوست نداشته باشند. برای مثال برخی کودکان گوجهفرنگی دوست ندارند و بعضی دیگر از لوبیا بدشان میآید. اجبار کودک به خوردن غذایی که دوست ندارد کاری نادرست و زیانبار است.
بیتوجهی کنید
اگر فرزندتان به طور ناگهانی علاقهاش را به غذایی از دست میدهد و از خوردن آن امتناع میکند توجهی به موضوع نشان ندهید. اجازه دهید آنچه را كه دوست دارد بخورد و آنچه را نمیخواهد میل نکند و پس از اتمام زمان غذا خوردن، ظرف غذایش را بدون هیچ اشاره یا اهمیتی به موضوع بردارید. اگر گفت «لوبیا دوست ندارم»حساسیت نشان ندهید و چند روز بعد دوباره آن غذا را تهیه کنید. به احتمال زیاد او این بار غذا را میخورد چون میداند که عدم علاقه او به غذا توجه کسی را جلب نکرده است. کودکان نوپا در مورد علاقههایشان ثبات ندارند و اگر رفتار شما درست نباشد، رفتار او تثبیت خواهد شد.