خبرنگاری کاری سختی است. استرس و دوندگی زیادی دارد و این را کسانی که با پوست و گوشتشان کار خبر کرده باشند، درک میکنند.
جوان آنلاین – خبرنگاری کاری سختی است. استرس و دوندگی زیادی دارد و این را کسانی که با پوست و گوشتشان کار خبر کرده باشند، درک میکنند. حالا در نظر بگیرید، خبرنگاری که در شرایط طبیعی و عادی تا این اندازه استرس و فشار کاری دارد، در شرایط حساس و غیرطبیعیای مثل جنگ، چه فشار مضاعفی را به خبرنگاران وارد میکند.
خبرنگاران در میدانهای جنگ، تنها با یک دوربین یا ضبط صوت و بدون هیچ سلاح و سپری وقایع را از نزدیک میبینند و ثبت میکنند. هر لحظه بیم هر حادثهای میرود و خبرنگاران جنگی، بدون واهمه از پیشامدهای احتمالی، خودشان را برای هر خطری آماده میکنند تا رسالت خبریشان را انجام دهند.
وقوع جنگ تحمیلی، پای خبرنگارانِ زیادی را به جبههها کشاند و از میان آنها، برخی با عشقِ به کار خبر، روزها و ماههای زیادی در جبههها ماندند و همراه شدن با رزمندگان به بخشی از زندگیشان تبدیل شد.
مخابره خبر شروع جنگ
رضا خدری یکی از همان خبرنگارانِ قدیمی جبهه و جنگ بود که با وجود گذشت سالهای زیادی از پایان جنگ، همچنان نسبت به دفاع مقدس و شهدا عرق خاصی داشت. خدری پیش از شروع رسمی جنگ، شاهد تجاوز دشمن بعثی به مرزهای ایران بود و خطرِ شروع جنگی سراسری را میداد. او آن زمان با روزنامه کیهان در ارتباط بود و وقتی شنید ارتش بعث در ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ به شلمچه حمله کرده است، سریع خودش را جنوب رساند و از آنجا دیگر درگیر جنگ شد.
او پس از دیدن اتفاقات در جنوب کشور، با احساس مسئولیت زیادی هر طور شده خودش را به تهران رساند تا خبر درگیریهای مرزی را به گوش مسئولان وقت برساند، ولی آن زمان کمتر کسی حرفهای او را جدی گرفت تا اینکه در ۳۱ شهریور جنگ به طور رسمی آغاز شد.