به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «ترکیه تودی» در مقالهای به بررسی آثار محور اسرائیل-امارات بر منطقه پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
ابتدا گزارشهایی از تصمیم امارات برای خروج از اوپک منتشر شد، سپس افشا شد که اسرائیل سامانه گنبد آهنین را به همراه پرسنل عملیاتی و رهگیرها در اختیار امارات قرار داده است، و در نهایت ادعای سفر مخفیانه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، به امارات مطرح گردید.
این تحولات در کنار هم، نشاندهنده چشماندازی منطقهای متفاوت است که در آن امارات به طور ملموس در حال شکلدهی به آینده خود در خاورمیانه پساآمریکایی است و نشانههایی از واگرایی روزافزون با عربستان سعودی، رهبر دیرینه کشورهای حاشیه خلیج فارس، را به نمایش میگذارد؛ واگرایی که نشانههای آن مدتی بود آشکار شده بود.
چشمانداز آمریکا از نظم خاورمیانه پساآمریکایی
در ۲۸ فوریه، در پاسخ به جنگی که ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران به راه انداختند، ایران پایگاههای آمریکایی، تأسیسات انرژی، فرودگاهها و هتلها را در کشورهای حاشیه خلیج فارس هدف قرار داد.
کشورهایی کstyle=”color:#843fa1″>در معماری امنیتی در حال ظهور خاورمیانه، یک اردوگاه حول محور اسرائیل و امارات متمرکز است و احتمالاً بحرین و شاید کویت را در میان دولتهایی که مایل به پذیرش اسرائیل به عنوان شریک امنیتی هستند، شامل میشود.
در سوی دیگر، یک ائتلاف دفاعی عربستان سعودی و پاکستان قرار دارد که کشورهایی مانند ترکیه، مصر، قطر و عمان – که رویکردهای مشابهی در بسیاری از مسائل منطقهای دارند – به طور فزایندهای حول آن قرار گرفتهاند.
این همترازیها همچنین میتوانند به عنوان شکاف میان دولتهای حامی تکهتکه شدن و بیثباتی در منطقه در یک طرف، و دولتهای حامی ثبات منطقهای و دولتهای مرکزی قوی در طرف دیگر تفسیر شوند.