
اقتصاد۲۴- بیش از یک قرن از نخستین بازی المپیکی که در آتن برگزار شد، میگذرد. بسیاری معتقدند اهمیت المپیک تنها به خاطر خودِ رقابتها نیست بلکه یک کسبوکار صلحآمیزِ بینالمللی به شمار میآید. البته تا پیش از سال ۱۹۸۴ هیچ یک از شهرهایی که میزبان المپیک بودند، سودی از این طریق به دست نیاوردند، اما به هر حال یک انگیزه برای رشد اقتصادی پشت پرده میزبانی المپیک بود. اما نگاه جدیِ اقتصادی به المپیک از کجا آغاز شد؟
ژاپن نخستین کشوری بود که از المپیک به عنوان ابزاری برای مدرنیزاسیون و توسعه اقتصادی استفاده کرد. در آستانه برگزاری المپیک ۱۹۶۴، ژاپن سرمایهگذاریهای عظیمی را در زیرساختها انجام داد که شامل ساخت استادیومهای جدید، بهبود حمل و نقل عمومی و توسعه فرودگاهها بود. این اقدامات نه تنها توانستند نیازهای بازیهای المپیک را برآورده کنند، بلکه به افزایش بهرهوری اقتصادی در بلندمدت نیز منجر شدند. نرخ رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) ژاپن پس از المپیک به طور چشمگیری افزایش یافت و از ۱۰.۱ درصد به ۲۶.۱ رسید و نرخ تولید ناخالص داخلی این کشور از بسیاری کشورهای توسعهیافته غربی نظیر فرانسه و آلمان نیز بیشتر شد. به این ترتیب میتوان ادعا کرد بازیهای المپیک، ژاپن را به دومین اقتصادی بزرگ جهان تبدیل کرد. این رویکرد نشاندهنده اهمیت زیرساختها در بهرهبرداری اقتصادی از المپیک است.
کره جنوبی نیز با برگزاری المپیک ۱۹۸۸، به دنبال تغییر تصویر بینالمللی خود از یک کشور در حال توسعه به یک کشور صنعتی بود. این کشور با سرمایهگذاری در صنایع مرتبط با المپیک و ایجاد فرصتهای شغلی، توانست اقتصاد خود را تقویت کند. ساختوسازهای گسترده برای بازیهای المپیک باعث ایجاد اشتغال برای بیش از ۳۳۰ هزار کارگر شد و نرخ رشد اقتصادی را تا ۱۲.۴ درصد افزایش داد. همچنین، سرانه تولید ناخالص داخلی این کشور از ۲۳۰۰ دلار به ۶۳۰۰ دلار افزایش یافت و به همین راحتی کره جنوبی نیز به ببر آسیای شرقی تبدیل شد. روندی که نشان میدهد، چگونه کشورها میتوانند از المپیک به عنوان یک پلتفرم برای تقویت صنایع داخلی و افزایش اشتغال استفاده کنند.
استرالیا نیز با برگزاری المپیک ۲۰۰۰ در سیدنی، به دنبال جذب گردشگران و افزایش اعتبار جهانی خود بود. این کشور از المپیک به عنوان ابزاری برای توسعه صنعت توریسم استفاده کرد. افزایش تعداد گردشگران خارجی و داخلی در زمان المپیک و پس از آن، تأثیر مثبتی بر اقتصاد این کشور داشت. این رویکرد بر اهمیت استفاده از المپیک برای تقویت بخش خدمات و گردشگری تأکید میکند.
