به گزارش تابناک؛ در سالهای اخیر، میدان نبرد دریایی دنیا آرامآرام در حال تغییر است. اگر دهههای قبل قدرت دریایی را با تعداد ناو هواپیمابر و تناژ شناورها میسنجیدند، امروز معادله پیچیدهتر شده است. حالا یک شناور کوچک بدون سرنشین که نزدیک سطح آب حرکت میکند، میتواند مأموریتی را انجام دهد که زمانی به یک ناوچه یا یک تیم عملیات ویژه نیاز داشت. دلیلش هم روشن است؛ هزینه کمتر، ریسک انسانی نزدیک به صفر و قابلیت اجرای عملیاتهایی که قبلاً بیش از حد خطرناک محسوب میشدند.
«شهپاد» در واقع مخفف «شناور هدایتپذیر بدون سرنشین» است
مفهومی که در دنیا با نام USV یا Unmanned Surface Vehicle شناخته میشود. این شناورها میتوانند مأموریتهای شناسایی، گشتزنی، جنگ الکترونیک، حمله انتحاری، مینگذاری، رهگیری شناورها و حتی حمل موشک را انجام دهند. در بعضی مدلها، شهپادها بهصورت کاملاً مستقل عمل میکنند و در بعضی دیگر، اپراتور انسانی از فاصله دور هدایت آنها را بر عهده دارد.
در دنیای امروز، جنگ فقط مسابقه قدرت آتش نیست؛ مسابقه خلاقیت هم هست. اینکه چطور بتوانی با ابزار ارزانتر، دشمن گرانتر را گرفتار کنی. اینکه چطور بتوانی منطقه نبرد را برای دشمن ناامن و غیرقابل پیشبینی کنی؛ و شهپادها دقیقاً همین کار را انجام میدهند.
شاید چند سال قبل، ایده قایقهای بدون سرنشین بیشتر شبیه فیلمهای علمیتخیلی به نظر میرسید، اما حالا این شناورها بخشی واقعی از میدان نبرد هستند. میدان نبردی که هر روز بیشتر به سمت رباتیک، هوش مصنوعی و سامانههای خودکار حرکت میکند.
شهپادهای رزمی ایران فقط چند قایق بدون سرنشین نیستند؛ آنها نشانه تغییری بزرگترند. تغییری در مفهوم قدرت دریایی. جایی که دیگر فقط اندازه ناو مهم نیست، بلکه توان ایجاد تهدید دائمی، گسترده و کمهزینه اهمیت پیدا کرده است.
منبع: تابناک