محسن ردادی: آماری که نسبت به مصرف رسانهای در ایران منتشر میشود نشان میدهد که ما به تغییر رویکرد در اطلاعرسانی نیازمندیم
جوان آنلاین: این روزها شاهد نوعی شوق یا حتی عطش از طرف مردم در سرتاسر دنیا هستیم که میخواهند نوع روایت جدید ایران از جنگ ببینند. به نظر میرسد اینکه بسیاری از سراسر دنیا به دنبال پیدا کردن صفحات سفارتهای ایران در فضای مجازی هستند تنها به واسطه اطلاع از مواضع ایران نیست، بلکه انتشار برخی میمهای جذاب توسط این صفحات یا بازنشر انیمیشنهای لگو و مانند این موارد خود بر جذابیت آنها افزوده است. جنگ اخیر امریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران نشان داد در دنیای امروز فقط انتشار اخبار نمیتواند به اندازه کافی مخاطب مخصوصاً جوان را اقناع کند و در دوره بمباران اخبار نیاز است برای رساندن پیام خود به گوش مردم در گوشه گوشه جهان از زبان و ادبیات جدید استفاده شود، اتفاقی که به واسطه زبان شناسی و زمان شناسی عدهای آتش به اختیار به خوبی در این جنگ اخیر شاهد آن هستیم. در گفتوگوی «جوان»، با محسن ردادی، عضو پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و جامعهشناس سیاسی که بخش اول آن در ادامه میآید میزان و دلایل موفقیت این زبان جدید و همچنین چالشهای آن مورد بررسی قرار گرفتهاست.
چقدر اخبار منتشرشده در مورد عطش جهانی برای دیدن اخبار جنگ از دریچه روایتهای نیمه جدی را که از طرف ایرانیها در قالبهایی مانند میمها یا انیمیشنهای لگو و مانند آنها منتشر میشود، واقعی میدانید و تصور میکنید چه میزان از مردم دنیا اتفاقات میدان را از این طریق پیگیری میکنند؟
این اتفاق واقعیت دارد و موجبشده که دنیا به نوعی نسبت به این مسئله حساس شود و با اشتیاق و ولع این تولیدات محتوایی و رسانهای که از طرف ایران میآید، یعنی همان میمهای حسابهای سفارتهای ایران در فضای مجازی یا انیمیشنها را دنبال کند.
دلیلی که موجب شد این اتفاق بیفتد، چیست؟