اقتصاد۲۴- میرا قربانی فر- «۸ استان کشور از نظر تغذیه نیاز به توجه بیشتری دارند که در سند ملی امنیت غذایی نیز برنامهها و اقداماتی برای بهبود وضعیت امنیت غذایی در این استانها تدوین شده است که باید با همکاری همه دستگاههای ذیربط اجرایی شود. این ۸ استان شامل سیستان و بلوچستان، کهگیلویه و بویراحمد، ایلام، هرمزگان، بوشهر، خوزستان، کرمان و خراسان جنوبی است.» (مرداد سال ۱۴۰۳)
«به دلیل شرایط اقتصادی و همچنین کرونا و پیامدهای آن، سوءتغذیه در سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان، خراسان جنوبی و خوزستان افزایش یافته است.» (مهر سال ۱۴۰۰)
حدود سه سال بین گفته شدن این سه جمله فاصله است، اما به نام استانهای مطرح شده نگاه کنید؛ فرقی ندارد، ابتدای دولت رئیسی یا انتهای آن باشد؛ دولت روحانی رسیده باشد یا نوبت دولت مسعود پزشکیان باشد، گویا قرار است نام این استانها همین طور ثابت بماند و هر بار مسئولی برسد و وعدهای بدهد و از تدوین طرح تازه بگوید و باز ماجرا همان باشد که بوده و هست.
نکته تاسف بار در این میان آن است که استان خوزستان در حالی در لیست استانهای فاقد امنیت غذایی قرار گرفته است که استان نفت خیز کشور محسوب میشود و یا کرمان در حالی در این لیست جای گرفته که کلونی معادن کشور در این استان جای گرفته است. اغلب استانهای جای گرفته در لیست نیز در نوار ساحلی خلیچ فارس قرار گرفتهاند که سرشار از منابع عظیم نفتی و گازی هستند، اما سوء تدبیر و سوء مدیریت به جایی رسیده که مردمان این استانهای غنی از انرژی و ثروت بالقوه، امروز با چالش امنیت غذایی مواجهند و چه مخاطراتی که آنها را تهدید نکرده و نمیکند.