روزگار غریب نفتی‌ها؛ کارکنان عملیاتی منطقه نفتی چشمه‌خوش و دهلران در شرایط سخت با دستمزد ناکافی

دشت‌عباس هنوز می‌نالد، هنوز خرابی و ویرانی و آوار است که می‌آید. نفت آمده و جنگ رفته، اما آبادانی نیامده، حال خوب نیامده و زنان دهلران و عین‌خوش و چشمه‌خوش، تاروپود زندگی را با دلهره و دلخوری و دلواپسی و دل‌نگرانی گره می‌زنند. سؤال می‌کنند، سؤال می‌کنیم، شما هم سؤال کنید چرا جنگ رفت و نفت آمد، آبادانی و دل‌خوشی به دشت‌عباس، به دهلران به شوش به سوسنگرد به هویزه به آبادان به خرمشهر نیامد؟
دشت‌عباس هنوز می‌نالد، هنوز خرابی و ویرانی و آوار است که می‌آید. نفت آمده و جنگ رفته، اما آبادانی نیامده، حال خوب نیامده و زنان دهلران و عین‌خوش و چشمه‌خوش، تاروپود زندگی را با دلهره و دلخوری و دلواپسی و دل‌نگرانی گره می‌زنند. سؤال می‌کنند، سؤال می‌کنیم، شما هم سؤال کنید چرا جنگ رفت و نفت آمد، آبادانی و دل‌خوشی به دشت‌عباس، به دهلران به شوش به سوسنگرد به هویزه به آبادان به خرمشهر نیامد؟

روزگار غریب نفتی‌ها

اقتصاد۲۴- مهدی افشارنیک – احسان رشیدی، دکترای مکانیک، مرخصی بدون حقوق گرفته و رفته اروپا. این یعنی رفته دنبال کار و یک نیروی متخصص دیگر را شرکت نفت از دست داده است. این‌ها را محمود نصیری می‌گوید، مدیرعامل شرکت نفت غرب. ما می‌خواستیم از نصیری و نفتی‌ها بپرسیم که چرا نداری و فقر سختی و معیشت در منطقه بیداد می‌کند و تولید ۱۶۰ هزار بشکه‌ای نفت از چشمه‌خوش، برای مردم رونق و روغن نداشته است، که با روایتی عجیب‌تر مواجه شدیم، نفتی‌ها خود از وضع زندگی و معیشتشان نالان و شدیدا دلخورند. نمونه‌اش مهاجرت احسان رشیدی است که گویا در حال اپیدمی‌شدن است. نه مردم از نفت راضی هستند و نه نفتی‌ها از نفت. چه بن‌بست عجیبی!

اگر یک ساعت از دزفول به سمت دهلران برانید و بعد هم به سمت دشت‌عباس… به منطقه نفتی چشمه‌خوش و ماله‌کوه می‌رسید که روزانه ۱۶۰ هزار بشکه در مجموع، نفت تولید می‌کند. از چندین میدان نفتی. میادینی مثل آبان و دالپری و پایدار شرق و پایدار غرب. و، اما پایدار غرب که جاده‌اش از چشمه‌خوش تا پایدار، درس پایداری است. نواری موازی نوار مرزی و خاکی که میان دو کشور ایران و عراق قسمت شده است. خاکی که زیر آن امروز نفت است و چهار دهه پیش‌روی آن جنگ بود، نفتی‌ها آمدند اسم‌های جنگی را نفتی کردند.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *