آیا جامعه و نهادهای متولی میتوانند نسبت به این «بیپناهی سیستماتیک» بیتفاوت بمانند؟ پاسخ این نوشتار، قاطعانه «خیر» است. زمان آن فرا رسیده است که با تدوین «سند مدیریت هوشمند سلبریتیها»، از سرمایههای اجتماعی خود در برابر آسیبهای فردی و جمعی محافظت کنیم
جوان آنلاین: اشکها و اعترافات اخیر برزو ارجمند، بازیگر سابق سینمای ایران، صرفاً یک رویداد شخصی نبود، بلکه نمادی بود از یک پدیده کلانتر و هشداردهنده. او با صداقت، از دشواریهای «صف طولانی اپوزیسیون خارج»، از بیگانگی در سرزمینی که تصور میکرد به او خوشامد میگوید و از فروریختن توهم «بهشت موعود» سخن گفت. این روایت، پرده از واقعیتی تلخ برداشت: بسیاری از چهرههای هنری و ورزشی ما، در مواجهه با فضاهای پیچیده سیاسی- رسانهای، همچون کشتی بیسکانی هستند که به راحتی در طوفانِ القائات، جریانهای قدرت و تحلیلهای نارسا گرفتار میآیند.
پرسش اساسی این است: آیا جامعه و نهادهای متولی میتوانند نسبت به این «بیپناهی سیستماتیک» بیتفاوت بمانند؟ پاسخ این نوشتار، قاطعانه «خیر» است. زمان آن فرا رسیده است که با تدوین «سند مدیریت هوشمند سلبریتیها»، از سرمایههای اجتماعی خود در برابر آسیبهای فردی و جمعی محافظت کنیم.
آناتومی یک توهم
تحلیل شناختی «تصویر آرمانی خارج»
مغز انسان برای پردازش سریع اطلاعات به «الگوهای ذهنی» و «راهکارهای اکتشافی» متکی است. یکی از این راهکارها، «سوگیری تأییدی» است، یعنی تمایل به جستوجو، تفسیر و به خاطر آوردن اطلاعاتی که باورهای پیشین ما را تأیید میکنند.