بیضایی اولین هنرمندی بود که نیاز و ضرورت تحقیق درباره میراث گذشتگان در حوزه نمایش را درک کرد و در جوانی با تحقیق روی نسخ تعزیه سرآغاز فصلی جدید در هنرهای نمایش ایرانی را رقم زد
جوان آنلاین: در آخرین ساعتهای ششم دی ماه، تقویم ناگهان مکثی کرد و خبری کوتاه، مخابره کرد: «بهرام بیضایی در روز تولدش درگذشت.» رفتن او نه شبیه خاموش شدن یک نام که بیشتر شبیه فروبستن کتابی قطور بود.
بهرام بیضایی از نمایشنامهنویسان، فیلمنامهنویسان، پژوهشگران و کارگردانانی بود که در کارنامه پربار هنریاش ۴۹ نمایشنامه، ۵۶ فیلمنامه و ۷۰ کتاب چاپ شده دارد. بهرام بیضایی دانشجوی انصرافی رشته ادبیات فارسی دانشگاه تهران بود، اما مسیر پژوهش و نوشتن برای او از دانشگاه عبور نمیکرد و بیضایی به شکلی دیگر و وسیعتر کار پژوهش در هنر را آغاز کرد.
بهرام بیضایی کار خود را از سال ۱۳۴۱ در عرصه درامنویسی و پژوهش در زمینه تئاتر آغاز کرد. او نویسندهای پرکار و هنرمند بود. نگارشهای ادبی بیضایی شامل نمایشنامهها، فیلمنامهها و برخوانیهای اوست؛ هرچند که بسیاری از آثار او به صحنه نمایش یا اکران در سینما نرسیده و به صورت کتاب منتشر شده است. موضوعات مطرح در آثار بیضایی متنوع است. او آثارش را به یک یا چند موضوع محدود معطوف نکرده است.
تألیف کتاب ارزشمند نمایش در ایران