با پایان جنگ تحمیلی حدود ۷ هزار و ۵۰۰ نفر از ۶۵ هزار اسیر عراقی بهصورت رسمی به صلیب سرخ اعلام کردند که به کشورشان بر نمیگردند. ۳ هزار نفر هم اعلام نکردند که بر نمیگردند، ولی به کشورشان بر نگشتند.
جوان آنلاین: شاید شما هم وقتی شنیدید شهید ابومهدی المنهدس در زمان جنگ ایران و عراق، در جبهه ایران و علیه رژیم بعث میجنگیده، برایتان عجیب بود. چهطور میشود یک عراقی علیه نظام کشورش به میدان نبرد بیاید؟ حال ابومهدی که از پیش از آغاز جنگ تحمیلی با حکومت صدام مبارزه میکرد و حتی در کشورهای مختلف توسط صدام تحت تعقیب بود، اما بسیاری از سربازان عراقی در ۸ سال جنگ تحمیلی دل و حتی جسمشان کنار ایرانیها بود.
به گزارش فارس، از سوم خردادماه سال ۱۳۶۱ که خرمشهر را از رژیم صدام پس گرفتیم، سربازان عراقی بسیاری به اسارت نیروهای ایرانی در آمدند تا جایی که پایان جنگ ۶۵ هزار اسیر عراقی در کشور داشتیم تا به اردوگاههایی زیر نظر دژبان ارتش منتقل شدند. با این حال زمانی که قطعنامه ۵۹۸ تصویب شد و جنگ به پایان رسید، خیلی از اسرای عراقی نمیخواستند به کشورشان برگردند. آنها میگفتند «تا زمان سقوط نظام صدام میخواهیم در کنار ایرانیها بجنگیم.» امیر نجفی رئیس کمیسیون نگهداری از اسرای عراقی در ایران میگوید: از ۶۵ هزار اسیر عراقی، حدود ۷ هزار و ۶۰۰ و خردهای نفر به ایران پناهنده شدند.
«اسرای عراقی میهمانان جمهوری اسلامی ایران هستند.» امام خمینی(ره) روزی این را به تعدادی از مسئولان نگهداری از اسرا گفتند و توضیح دادند: «باید جوانان ما و کسانی که مسئول نگهداری اسرا و پناهندگان هستند، طعم شیرین رحمت اسلام را به آنها بچشانند و با آنها آنگونه رفتار کنند که امیرالمؤمنین علیه السلام با ابنملجم رفتار کرد تا اسرا که ضربه روحی خوردند، احساس جبران کنند و بعدها در سلک مبلغان اسلام و فداکاران آن قرار بگیرند.»