
اقتصاد۲۴- مدرسه برای بسیاری از ما یادآور کلاسهای کشدار، تکالیف گیجکننده و لحظات ملالآور و استرسزاست که به مدد زنگهای تفریح هرچند کوتاه و زنگ پایان و بیقراری برای رسیدن به خانه کمی قابل تحمل میشد. اما چرا با وجود تمام فایدههایش، این مکان هنوز جایی خوشایند و لذتبخش نیست؟ چرا دانشآموزان دوست ندارند تن به کلاس و درس و مشق بدهند؟ در دل این پرسشها، واقعیتی تلخ نهفته است؛ شاید دیگر نمیتوان دانشآموزان این نسل را به یادگیری در فضایی کسلکننده و دلگیر سنجاق کرد. مدارس فرسوده و قدیمی که دیوارهایشان از رنگ و شوق خالی است و به جای الهامبخشی، حس یأس و ناامیدی را منتقل، چراغ یادگیری را خاموش و دانشآموزان را به جای کاوش و خلاقیت، در دنیای خمودگی و ملالت محبوس میکنند.
حال زنگ آغاز سال تحصیلی در حالی به صدا درآمده که طبق آمارهای رسمی سیستم آموزشی از یک سو با کمبود مدارس و از سوی دیگر با تخریبی بودن حدود ۳۰ درصد مدارس فعلی روبه روست که اگر تدبیری برای آن اندیشیده نشود، طی سالهای آتی، با بحران و مشکلات زیادی مواجه خواهد شد.
