همشهری آنلاین: بیشتر شبیه به یک فستیوال است که درهایش به روی همه باز است. اما آیا این لزوما اتفاق خوبی است؟
رؤیایی که ارزان شد
تقدس جامجهانی، در سختی رسیدن به آن بود. اشکهای ستارههایی که از صعود بازمیماندند، فریادهای شادی ملتهایی که برای اولینبار به آن میرسیدند و حسرت ۴ساله تیمهای بزرگ؛ اینها همگی بخشی از افسانه جامجهانی بود. حالا با ۴۸تیم، این افسانه در حال رنگباختن است. صعود برای قدرتهای سنتی، تبدیل به یک تشریفات شده و برای تیمهای متوسط یک وظیفه نهچندان سخت. آن نبردهای خونین در مراحل انتخابی، جای خود را به صعودهایی بیدردسر و قابلپیشبینی میدهد. رؤیای جامجهانی، دیگر یک کالای لوکس نیست و در حال تبدیلشدن به یک محصول عمومی است.