مساله کمبود کالا در بازارها، عدم امکان تحقق تعهدات صاحبان صنایع، چه مالی و چه غیرمالی و در قبال دولت و اشخاص حقیقی و حقوقی؛ در کنار خطر تعدیل گسترده نیروهای این صنایع و بیکاری کارگران حالا شاید تنها فقط بخشی از پسابحرانهای ناشی از ناترازی انرژی و کمبود گاز و برق در کشور باشد. در چنین شرایطی دولتها همواره به جای هر راهکاری به سراغ صنایع رفتند و این مساله نیز از دولت محمود احمدی نژاد تاکنون مسبوق به سابقه بوده است.
اقتصاد۲۴- میرا قربانی فر – مدارس و دانشگاهها و موسسات آموزش عالی آذر ماه سال جاری را در شرایطی عجیب به پایان بردند و تقریبا دورانی شبیه دوران کرونا را بار دیگر تجربه میکنند؛ دربها بسته و آموزش از راه دور. اما شاید عجیبتر از این شرایط تعطیلی سراسری ادارات و بانکها باشد، مسالهای که در مورد بانکها حتی در دوران کرونا نیز به این شکل اجرا نشده بود، اما این بار و به دلیل بحران کمبود سوخت و انرژی اجرا شد؛ تصمیمی عجیب که هر چند با تعطیلی در بیش از ۲۵ استان کشور همراه شد، اما بیشترین آسیب آن نصیب بخش صنعت ایران شد.
صنایع کشور که حالا سال هاست در ماههای گرم سال درگیر بحران قطع برق هستند و این بحران کار را به بستن در کارخانهها و شهرکهای صنعتی نیز کشانده بود امسال امکان فعالیت و تولید آنان پیش پای بحران گاز مناطق شهری سر بریده شده است.