در تازهترین قسمت برنامه «پشت جلد» رمان و فیلم «شبهای روشن» مورد بررسی قرار گرفت.
جوان آنلاین: در این برنامه، علی فرهمند از منتقدان سینما درباره دلایل اقتباس موفق فرزاد موتمن از رمان داستایفسکی گفت: مهمترین دلیل این موفقیت گنجاندن وجه اجتماعی ایران در داستان فرزاد موتمن و سعید عقیقی است. وقتی کتاب داستایفسکی را میخوانید فضای اجتماعی چندان به چشم نمیآید.. البته ما اشارههایی نسبت به فرهنگ و مکانهای این شهر داریم ولی وجوه اجتماعی که در «جنایت و مکافات» و «برادران کارامازوف» میبینیم در «شبهای روشن» به چشم نمیآید. در حالیکه فیلم فرزاد موتمن اقتباسی اجتماعی تلقی میشود.
فرهمند ادامه داد: رویکرد فیلم «شبهای روشن» موتمن جامعهشناختی است. سینمای سوختهای که از کنارش قدم میزنند و وضعیتی که باعث میشود زن به خانه مرد پناه ببرد، کاملا وجوه اجتماعی را دارد و حس بومی به مخاطب منتقل میشود.
این منتقد سینما درباره نحوه کارگردانی موتمن گفت: موتمن به معنای دقیق کلمه یک کارگردان است. او پیش از اینکه پشت دوربین و مانیتور برود استراتژی قاب دارد و این قابها آغاز، میانه و پایان دارند. این قابها لزوما فقط ثبت نمیکنند و هر کدام از این قابها در هر فیلمش، روایتگرند. کمتر در تاریخ سینمای ایران به ویژه در نسل بعد از فرزاد موتمن چنین چیزی اتفاق افتاده است. موتمن جزو معدود کارگردانان نسل چهارم سینمای ایران است که همچنان با هوایت کلاسیک سینما منطبق است و سعی میکند انگارههای کلاسیکزم را برقرار کند.
در بخشی دیگر از برنامه آنتونیا شرکا از منتقدان باسابقه سینما، کیفیت بالای فیلم را مربوط به دانش سینمایی کارگردان و فیلمنامه سعید عقیقی مرتبط دانست و بیان کرد: فیلم در دورانی ساخته شد که خیلی خوب در جامعه و زمانه خودش نشست. مثلا در آن دوران نمایش زن و مرد در فضایی بسته که تنها باشند و نسبتی با هم نداشته باشند مجاز نبود. این داستان وزنهاش روی همین موضوع بود که مردی غریبه به دختری منتظر پناه میدهد و در خانهاش مهمانش میکند و توانست این موقعیت را به خوبی نشان دهد.