با اینکه روزه گرفتن در جبهه آن هم در گرمای خوزستان طاقتفرسا بود باز هم رزمندگان سختی آن را به جان میخریدند، روزهایی با نان ترکشی و در گرمای بالای ۵۰ درجه سانتیگراد با زبان روزه به پیکار با دشمن رفتند و با لبهای خشکیده، تشنه به شهادت رسیدند.
جوان آنلاین: ماه رمضان در سال ۱۳۶۰ اوایل مرداد ماه واقع شد، رزمندگانی که از اقصی نقاط کشور به جبهه میآمدند حکم مسافر را داشتند و کمتر میتوانستند در یک مکان ثابت بمانند، اما بعضی از آنها از مسئول و یا فرمانده مربوطه مجوز میگرفتند که ۱۰ روز در یک منطقه بمانند تا بتوانند روزه بگیرند.
به گزارش ایرنا، رزمندگان روزهدار در جبهه با گرمای شدید و سوزان، روزهای طولانی، کار، فعالیت، نبرد با دشمن حتی در منطقه پدافندی، تشنگی بیش از حد، ضعف و بی حالی مواجه میشدند، اما به لطف خدا در ایمان و اراده آنان کمترین خللی ایجاد نشد.
«عملیات رمضان» هم تیرماه سال ۱۳۶۱ در ماه مبارک رمضان برگزار شد، رزمندگان شب ۱۹ رمضان با حال و هوای خاصی آماده عملیات میشدند؛ گرمای شدید، باد و طوفان، شنهای روان و از همه مهمتر نبرد با دشمن آن هم برای کسانی که روزهدار بودند بسیار سخت بود، اما رزمندگان با تمام توان و تا آخرین نفس با نیروهای بعثی پیکار کردند و تعداد زیادی از آنها به سوی معبود پرکشیدند.
ساعتها پیادهروی با زبان روزه / نبرد با دشمن در گرمای ۵۰ درجه