به گزارش خبرنگار مهر؛ در حالی که تنشهای ژئوپلیتیک میان ایالات متحده و چین در حوزههای نظامی، اقتصادی و فناورانه به مرحلهای بیسابقه رسیده، دور تازه جنگ تجاری میان دو قدرت بزرگ وارد مرحلهای از پیچیدگی فناورانه شده و مرز میان رقابت اقتصادی و امنیت ملی را از میان برداشته است. تصمیم اخیر پکن برای تشدید کنترل صادرات عناصر کمیاب خاکی نهتنها بیانگر واکنشی تاکتیکی به محدودیتهای فناوری آمریکا است، بلکه نشانهای از شکلگیری نظم جدیدی در اقتصاد جهانی است که در آن تسلط بر منابع پایه فناوریهای نوین جایگزین برتری صنعتی سنتی شده است.
از همین روی، عناصر کمیاب معدنی که زیربنای تولید تراشههای نیمهرسانا، سامانههای هدایت نظامی، تجهیزات ارتباطی و باتریهای پرظرفیت هستند، اکنون به ابزار چانهزنی ژئوپلیتیک بدل شدهاند و ارزش استراتژیک آنها از طلا و نفت فراتر رفته است. تصمیم چین در آستانه نشست سران دو کشور در حاشیه اجلاس همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوس آرام (APEC) را میتوان اقدامی حسابشده برای افزایش اهرم فشار پیش از مذاکرات حساس آینده دانست، زیرا پکن از موقعیت انحصاری خود در زنجیره استخراج و فرآوری این عناصر بهعنوان سلاحی ژئواقتصادی بهره میگیرد. این رویداد در واقع بازتعریف معادلات زنجیره تأمین جهانی در عصر هوش مصنوعی، انرژی پاک و صنایع پیشرفته است و نشان میدهد که نبرد قدرتهای بزرگ از سطح تعرفه و نرخ ارز فراتر رفته و به حوزه زیرساختهای فناورانه و مواد خام حیاتی انتقال یافته است.