توصیهی امام کاظم گویای آنست که عدهای از ضُعفای شیعه به دنبال علوم مخالفان میروند و اهل بیت را رها میکنند.
جوان آنلاین: یکی از نکات کلیدی که همواره مورد تأکید اهل بیت وحی بود، تأکید بر چنگ زدن به ریسمان محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله است؛ چرا که آن انوار مقدس معلمان و مربیان خداوند بهسوی خلایق هستند تا دست آنها را از ظلمات دنیا گرفته، بهسوی نور الهی حرکت دهند. وقتی به آثار پیامبر اسلام و ائمهی وحی رجوع میکنیم، گسترهی علم و معرفت ایشان را در مییابیم و متوجه خواهیم شد که حقیقتاً مجرای علم خداوند هستند و حکمت حقیقی تنها از سرچشمه بیت وحی میجوشد و طالبان حقیقت را سیراب میکند. از این جهت است که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله به عنوان خاتم پیامبران و افضل انبیای الهی در تمام لحظات زندگی خویش توصیه به چنگ زدن بر ریسمان اهل بیت خویش کردند و به امتشان توصیه کردند لحظهای از خاندان عترت جدا نشوند که مسیر رستگاری و سعادت از تبعیت نسبت به ولایت ایشان میگذرد و برعکس، کسانی که از ثقل عترت جدا شوند، حتی قرآن راهنمای آنها نخواهد بود.
به گزارش تسنیم، اهمیت رجوع به خاندان وحی به قدری بود که حتی رسول خدا صلی الله علیه و آله در آخرین حج خویش و در موقف عرفه، حدیث مشهور ثقلین را بیان فرمودند و تأکید کردند «فَإِنِّی قَدْ تَرَکْتُ فِیکُمْ مَا إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا: کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی»؛ یعنی «من در میان شما چیزهایی را باقی گذاشتهام که اگر به آنها (با هم) تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد: کتاب خدا و عترتم؛ اهل بیتم.» این وصیت، نه یک توصیه معمولی، بلکه نقشه راهی برای حفظ اسلام از هرگونه تحریف و انحراف بود. صدور حدیث ثقلین به این معنا بود که قرآن در معیت عترت است که سوگوارانه برخی تصور کردند اگر به یکی از این دو چنگ بزنند، رستگار خواهند شد و این برداشت ناصواب و جاهلانه، سبب گم کردن مسیر امت از هدایت الهی شد؛ لذا پس از رحلت رسول اکرم صلی الله علیه و آله عدهای از همین نا اهلان گفتند «کتاب خدا برای ما کافی است» بدون اینکه به عواقب و عوارض شوم آن برای امت هراس داشته باشند.
بر این اساس بود که تمام اهل بیت وحی به شیعیان خویش همواره توصیه میکردند به ریسمان عترت چنگ بزنند و با توجه به علمی که به آیندهی امت اسلام و به ویژه شیعیان داشتند، اصرار میکردند تنها و تنها از اهل بیت وحی تبعیت کنند و از علوم مخالفان عترت پرهیز داشته باشند تا خود و دیگران شیعیان را دچار گمراهی نکنند. از جمله توصیههای مؤکدی که در این زمینه وجود دارد، مربوط به توصیهی امام کاظم علیهالسلام است که در آخرین روزهای شهادت خویش به یکی از شیعیان خاصشان به نام علی بن سُوید بیان فرمودند و شیخ کلینی آن را در روضهی کافی منعکس کرد. حضرت در پاسخ به نامهی وی که از مسائلی پرسیده بود، نوشتند:
… إِنَّ أَوَّلَ مَا أُنْهِی إِلَیْکَ أَنِّی أَنْعَى إِلَیْکَ نَفْسِی فِی لَیَالِیَّ هَذِهِ غَیْرَ جَازِعٍ وَ لَا نَادِمٍ وَ لَا شَاکٍّ فِیمَا هُوَ کَائِنٌ مِمَّا قَدْ قَضَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ حَتَمَ فَاسْتَمْسِکْ بِعُرْوَةِ الدِّینِ آلِ مُحَمَّدٍ وَ الْعُرْوَةِ الْوُثْقَى الْوَصِیِّ بَعْدَ الْوَصِیِّ وَ الْمُسَالَمَةِ لَهُمْ وَ الرِّضَا بِمَا قَالُوا وَ لَا تَلْتَمِسْ دِینَ مَن لَیْسَ مِنْ شِیعَتِکَ وَ لَا تُحِبَّنَّ دِینَهُمْ فَإِنَّهُمُ الْخَائِنُونَ الَّذِینَ خَانُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ خَانُوا أَمَانَاتِهِمْ وَ تَدْرِی مَا خَانُوا أَمَانَاتِهِمُ ائْتُمِنُوا عَلَى کِتَابِ اللَّهِ فَحَرَّفُوهُ وَ بَدَّلُوهُ وَ دُلُّوا عَلَى وُلَاةِ الْأَمْرِ مِنْهُمْ فَانْصَرَفُوا عَنْهُمْ فَأَذَاقَهُمُ اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما کانُوا یَصْنَعُون. (الکافی، ج ۸، ص ۱۲۳)