به گزارش خبرنگار آنا، دانشگاه فرهنگیان به عنوان مرکز ثقل نظام تعلیم و تربیت کشور و مهمترین نهاد تربیتکننده معلمان، جایگاهی فراتر از یک دانشگاه عمومی دارد. این دانشگاه مأموریتمحور، مسئولیت خطیر بازتولید هویت حرفهای، فرهنگی و تربیتی معلمان را بر عهده دارد؛ معلمانی که نهتنها نقش انتقالدهنده دانش، بلکه جایگاه الگو، مربی اخلاق، حامل فرهنگ ایرانیاسلامی و عامل تحقق اهداف کلان نظام آموزشی را ایفا میکنند. از همین منظر، هرگونه تغییر در ساختار، مأموریت و آرایش درونی این دانشگاه، مستقیماً آینده تعلیم و تربیت و در نهایت آینده اجتماعی، فرهنگی و تمدنی کشور را تحت تأثیر قرار میدهد.
بازآرایی ساختار یا تغییر ریل تربیت معلم
در همین چارچوب، طرحی با عنوان بازآرایی ساختار و سازمان دانشگاه فرهنگیان، مبتنی بر شکلگیری یک دانشگاه ملی و ۳۱ دانشگاه استانی مستقل، در دستور کار قرار گرفته است؛ طرحی که به باور بسیاری از کارشناسان، بیش از آنکه یک اصلاح ساختاری ساده باشد، تغییری بنیادین در ریلگذاری تربیت معلم محسوب میشود. منتقدان این طرح بر این باورند که چنین بازآراییای، اگر بدون اجماع کارشناسی، بررسی همهجانبه و انطباق کامل با اسناد بالادستی اجرا شود، میتواند به تضعیف هویت مأموریتی دانشگاه فرهنگیان و فاصله گرفتن آن از فلسفه وجودیاش منجر شود.