من در تعاون کار میکردم. به جرأت میتوانم بگویم در میان تمامی آن شهدایی که دیدم، شهیدموسوی آرامشی مثالزدنی داشت. او همیشه در جوشوخروش بود و لحظهای آرام و قرار نداشت. اما وقتی آرامشش را بعد از شهادت دیدم، اینطور برایم تداعی شد که موسوی با شهادت آرام گرفت
جوان آنلاین: سردارشهید دکتر عبدالرضا موسوی جانشین سپاه خرمشهر و دست راست شهیدجهان آرا در فعالیتهای انقلابی بود. از زمانی که در خرمشهر کمیته تشکیل شد، این دو با هم آنجا را اداره میکردند و همکاری و همراهیشان در سپاه خرمشهر نیز ادامه یافت. شهیدموسوی دانشجوی رشته پزشکی بود و چیزی تا اتمام تحصیلاتش نمانده بود. اما با ورود به فعالیتهای انقلابی و سپس دفاع مقدس، فرصتی برای اخذ مدرک نیافت و حضور در میادین نبرد را مقدم بر تحصیل دانست. او به جهت روحیه جهادیاش، همواره در بخشهای عملیاتی مسئولیت میپذیرفت و در کف میدان مبارزه حضور داشت. در گفتوگویی که با حسن آذرینیا از همرزمانش داشتیم، سعی کردیم گذری به فعالیتهای جهادی موسوی داشته باشیم. این شهیدبزرگوار در ۱۷ اردیبهشت سال ۱۳۶۱ در جریان عملیات الیبیتالمقدس یا همان آزادسازی خرمشهر به شهادت رسید. به مناسبت سالگرد شهادتش، گفتوگوی ما با همرزم شهید را پیش رو دارید.
از چه زمانی با شهید موسوی آشنا شدید؟
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی (مثل بسیاری از شهرهای دیگر) اولین نهاد انقلابی که در خرمشهر تشکیل شد، کمیته فرهنگی- نظامی خرمشهر بود. من در همین کمیته با شهید دکتر عبدالرضا موسوی آشنا شدم. ایشان مسئولیت امور عملیاتی- نظامی کمیته را برعهده داشتند و مسائلی مثل رویارویی با گروهکها و ضدانقلاب را دنبال میکردند. شهید جهانآرا مسئول کمیته بود و شهید موسوی جانشین و همزمان معاون عملیات بود. بعدها که سپاه خرمشهر تشکیل شد، شهید جهانآرا فرمانده سپاه شهر شد و شهید موسوی هم جانشین و در عین حال مسئول عملیات سپاه خرمشهر بود.
گویا این دو شهید بزرگوار همیشه با هم بودند؟
تقریباً از دوران فعالیتهای انقلابی با هم بودند. منتها شهید جهانآرا عضو گروه منصورون بود که در آن گروه چهرههایی مثل سردار محسن رضایی، سردار شهیددقایقی و… هم حضور داشتند. بعد از انقلاب معمولاً محوریت نهادهای انقلابی که در شهر تشکیل میشد با شهید جهانآرا بود و شهید موسوی هم به عنوان جانشین ایشان فعالیت میکرد.
از شهید موسوی به عنوان دکتر یاد کردید، ایشان در چه رشتهای تحصیل میکردند؟
شهید موسوی دانشجوی ترم آخر رشته پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی اهواز بود. منتها بعد از پیروزی انقلاب و سپس درگیری با ضد انقلاب، شروع جنگ و مسائلی که پشت سرهم پیش آمد، باعث شد که ایشان فرصت نکند درسش را به اتمام برساند. اگر ترم آخر را میخواند، مدرک پزشکیاش را میگرفت؛ لذا از ایشان به عنوان دکتر یاد میشود.