به گزارش مجله خبری نگار، این روزها نام رم دوباره تیتر نخست جهان شده است؛ همان شهری که قرون و اعصار را با عظمت، زمزمه و زخمهایش پشت سر گذاشته و حالا، بستر یکی از حساسترین رخدادهای عصر ما شده یعنی مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا. این بار نه در سایه کولوسئوم یا آفتاب تپه پالاتین که در سالنهای آرام، اما پرتپش رم معاصر، صدای دیپلماسی پیچیده است. بعید است رهگذری قدم به کوچههای باریک و پراصالت شهر بگذارد و نداند پشت نیمرخ فرسوده، اما لبریز از آرامش شهر شامل مجسمهها، عطر قهوه کافهها و شادی فستیوالهای خیابانی، چه تاریخ پرآشوبی در جریان بوده است. رم، جایی که هر آجر و پلهاش قصهای در خود دارد؛ قصه پادشاهان و ملکهها، کشیشان و حکام، مردم و کودتاها و حالا مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و آمریکا. در سحرگاه رم، هنگامی که آفتاب هنوز در مهِ رود تیبر خاموش است، طنین زنگ ناقوسهای کلیسای سنپیترو و همهمه مردم، شهر را بیدار میکند؛ اما این بار، واژهها و نگاهها هم در هیاهوی شهر جاری است؛ خبرنگارانی که با دوربین و قلم، دنبال نشانهای از پیشبرد مذاکرات هستند. حالا برای مردم دنیا دیگر رم فقط شهری از دل تاریخ نیست که روزگار معاصرش با معماری، مد و اسطورهای، چون فرانچسکو توتی شناخته شود، بلکه حالا بهانه اینکه نام رم را بشنویم چیز دیگری است؛ پس چه خوب در این روزها سری به این شهر بزنیم و کم کم سفر کاغذی ما آغاز میشود به شهری که همچنان پلی است میان گذشته و آن چه هنوز نوشته نشده است.