لا ایسلا د لاس مونکاس، یا جزیره عروسکها، نه با گلهای رنگارنگ یا پرندگان آوازخوان، بلکه با هزاران عروسک فرسوده و شکسته شناخته میشود که از شاخهها و سازههای جزیره آویزانند. چشمهای خالی، بدنهای تارعنکبوتپوش و سرهای جداافتادهی این عروسکها، انگار نگهبانانی خاموشاند که رازی کهن را پاس میدارند.
به گزارش مجله خبری نگار، جزیرهها، این پناهگاههای کوچک در دل امواج، با ساحلهایی که زیر نور ماه میدرخشند و جنگلهایی که رازهای کهنه را زمزمه میکنند، گویی تکههایی از بهشتاند. آنها با رنگهای زندهی طبیعت و سکوتی که را نوازش میدهد، ما را به سوی آرامش خیال میکشانند. اما، گاهی زیر این نقاب دلفریب، قصههایی پنهان است که نفس را در سینه حبس میکند.