
ایران یکی از سرزمینهای خشک و کمآب در جهان است که با تغییرات اقلیمی شدید هم مواجه شده و این اتفاق خود به خشکسالی بیشتر دامن زده است و این روزها حتی تنشهای جدیای را در استانهای مختف کشور از جمله خوزستان و سیستان و بلوچستان، اهواز و سایر استانهایی که در موقعیت خشکسالی قرار دارند ایجاد کرده است، تنشهایی که حتی کشورهای اطراف ایران و مشترک آبی هم سعی دارند با ساخت سد و کاهش حجم ورودی آب به مرزهای ایران حقابه کشورمان را برای خودشان نگه دارند.
به گزارش عصراقتصاد، منابع آب مانند منابع نفت و گاز نیست که زیان ناشی از عدم تخصیص بهینه آن در بلندمدت احساس شود و در کوتاهمدت بتوان با شوکدرمانی فاجعه را به تأخیر انداخت یا با تغییر سیاستها در طی مدتی به روند تخصیص بهینه بازگشت. تخصیص غیربهینهی آب در کوتاهمدت خسارات ناگواری در پی خواهد داشت و شوکدرمانی نیز برای جلوگیری از فاجعهی ناشی از آن مؤثر نیست. بهطوریکه اثرات کوتاهمدت آن اجازهی تجربههای تلخ بلندمدت را نخواهد داد. شاید این جمله جان مینارد کینز که «در بلندمدت همه ما مردهایم» دقیقاً در ارتباط با تخصیص بهینه منابع آب قابل تعمیم باشد.
