یکسال که از شهادت خلیل گذشته بود که نامهای از طریق صلیب سرخ به هلال احمر ایران آمد. نهایتاً این نامه به بنیاد شهید شهر ما رسید و به ما اعلام کردند برای شناسایی عکسی که از پیکر برادرم فرستاده بودند برویم. رفتیم و از روی عکس متوجه شهادتش شدیم
جوان آنلاین: از بین ۴۰ هزار اسیر ایرانی در بند بعثیها حدود ۱۹هزارنفر نام و نشانشان به ثبت نرسیده بود و تا مدتها از آنها به عنوان مفقودالاثر یاد میشد. این تعداد تنها در زمان مبادله اسرا نامشان به صلیب سرخ جهانی داده شد. همچنین از مجموع اسرای ایرانی ۵۷۴ نفر شهید شدند. شهیدخلیل مرادی یکی از همین آزادگان است که براثر شکنجههای بعثیها در هنگام اسارت به شهادت رسید. او سال ۱۳۶۷ خدمت سربازیاش را در عملیات مرصاد سپری میکرد که به اسارت دشمن درآمد. چون بعثیها نام خلیل را در شمار اسرا نیاورده بودند؛ خانوادهاش بعد از سه ماه جستوجو به این نتیجه رسیدند که احتمالاً زنده است و به دست دشمن به اسارت گرفته شده است. خلیلمرادی عاقبت در زندانهای عراق بر اثر شکنجه بیرحمانه بعثیها به شهادت رسید و پیکرش به دست اسرای ایرانی در اردوگاه تکریت به خاک سپرده شد. نهایتاً پس از سقوط رژیم صدام در سال ۱۳۸۱، پیکرش به وطن بازگشت. آنچه میخوانید همکلامی ما با حبیبالله مرادی برادر و خسرو عاشوری همرزم شهیدخلیل مرادی در اردوگاه تکریت عراق است.
برادر شهید
شهید چند ساله بود که به جبهه اعزام و اسیر شد؟
خلیل متولد هفتم بهمن ۱۳۴۶ بود. سال ۱۳۶۶ برای خدمت سربازی به منطقه گیلانغرب رفت. ۲۳ ماه از خدمتش گذشته بود. آنموقع چهارماه اضافه خدمت به سربازانی که دنبال کارت پایان خدمت بودند تعلق گرفت. یک ماه از خدمت خلیل مانده بود که عملیات مرصاد شروع شد و خلیل در آن عملیات به اسارت درآمد. آنموقع ۲۴ ساله بود. ما در خانواده شش برادر بودیم و دو خواهر. من فرزند آخر خانواده هستم که شش سال از شهید کوچکترهستم.
بعد از سال ۶۵ معمولاً عراقیها نام اسرای ما را اعلام نمیکردند. شما از کجا متوجه اسارت خلیل شدید؟
اول به ما گفتند خلیل مفقودالاثراست و نگفتند اسیر شده در بین اسرا هم اسم خلیل نبود. وقتی پیگیری میکردیم میگفتند مفقود است. با تلاشهای خانواده و با پیگیری از طرف صلیب سرخ و هلال احمر یکسری فیلم از عراق فرستادند. هلال احمر خانواده را صدا کرد و فیلمها را نشان داد. خلیل در آن فیلمها بود و شناسایی شد. بعد از این اسمش را در بین اسرا قرار دادند.