«جهان مبهم هاتف» یکی از کمسروصداترین فیلمهای این دوره از رویداد فیلم فجر است؛ تجربهای آرام و دوستداشتنی.
جوان آنلاین: «جهان مبهم هاتف» یکی از کمسروصداترین فیلمهای این دوره از رویداد فیلم فجر است؛ تجربهای آرام و دوستداشتنی.
این فیلم سرگذشت دو جوان نخبه مشهدی، هاتف و جهان را روایت میکند؛ دو دانشآموخته رشته الکترونیک که از دوران دانشجویی وارد نیروگاههای برق میشوند و بهواسطه دانش، علاقه و تخصصشان روی قطعات صنعتی کار میکنند. موفقیت در این مسیر، آنها را به تأسیس یک شرکت دانشبنیان با نام «همیار صنعت» میرساند؛ شرکتی که با کمک چند همکلاسی شکل میگیرد و به نتایج قابلتوجهی دست پیدا میکند. نقطه عطف این روایت جایی است که آنها با یک آگهی مناقصه مواجه میشوند؛ مواجههای که نهتنها مسیر شرکت، بلکه سرنوشت شخصی و حرفهایشان را تغییر میدهد.
انتخاب چنین سوژهای در جشنواره امسال (چهلوچهارم)، بهخودیخود قابلتوجه است. پرداختن به زیست حرفهای نخبگان، روند شکلگیری شرکتهای دانشبنیان و مواجهه آنها با موانع ساختاری و رقابتی، وقتی وارد حوزه عمومی و روایت سینمایی میشود، اتفاقی مبارک و ضروری است. با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان داده است چنین سوژههایی بیش از هر چیز نیازمند دقت در روایت هستند چراکه خطر «سوژهسوزی» همواره در کمین است؛ همان اتفاقی که پیشتر برای بسیاری از فرماندهان دفاع مقدس و عملیاتهای پیچیده جنگ، در مواجهه با سینما رخ داد.
از منظر فرمی، «جهان مبهم هاتف» فیلم قابل قبولی است. قاببندیها گویا هستند و اغلب بهدرستی معنا را منتقل میکنند. نورپردازی کاملاً در خدمت روایت قرار دارد و ناترازی محسوسی میان نور، تصویر و موسیقی دیده نمیشود. تدوین نیز منسجم و روان است و ریتم بصری فیلم، دستکم در دو سوم ابتدایی، مخاطب را همراه نگه میدارد. از این حیث، میتوان گفت کارگردان تسلط مناسبی بر ابزارهای اجرایی داشته و فیلم از آشفتگی فرمی رنج نمیبرد.