فرشته مسلمی روزنامه نگار در یادداشتی برای خبرگزاری آنا نوشت: معادلات قدرت در منطقه و جهان، پس از وقایع موسوم به «جنگ رمضان» دیگر به هیچ عنوان مانند گذشته نیست. تجاوزی که طراحان استراتژیک در واشینگتن و تلآویو تصور میکردند ظرف چند روز به فروپاشی پیوندهای داخلی ایران و در نهایت تسلیم کامل منجر خواهد شد، امروز به گردابی سهمگین برای ترامپ و متحدان منطقهایاش تبدیل شده است؛ گردابی که هر بار آنان را ناچار میکند از موضع انفعال محض، به زبان تهدید و ارعاب متوسل شوند، اما در میدان عمل، راهی جز عقبنشینیهای پیدرپی نیابند. آنچه این محاسبات به ظاهر دقیق را بر هم زد، تنها سلحشوری و نبوغ رزمندگان ایرانی در میدان رزم نبود؛ حمایت قاطع مردم در خیابان و نمایش بینظیر انسجام ملی نیز بخش حیاتی و تغییردهنده این معادله بود؛ حضوری که تحسین، حیرت و حتی استیصال بسیاری از ناظران و تحلیلگران بینالمللی را به دنبال داشت.
در چنین شرایط حساس و سرنوشتسازی، عجیب و البته گزنده است که برخی چهرههای سیاسی که ماهها و حتی سالها در بزنگاههای حساس ملی، خلوت گزیده بودند و ترجیح میدادند از دور نظارهگر تحولات باشند، ناگهان زبان به طعنه بگشایند و مردمی را که برای دفاع از کیان ایران به خیابان آمدهاند، با برچسب «اقلیت رانتی» بنوازند. عباس عبدی عضو شورای راهبری دولت چهاردهم یکی از همین چهرههای شناختهشده است؛ فردی که در تازهترین اظهارات و یادداشتهای خود، بخشی از تجمعات پرشور مردمی پس از تحولات اخیر جنگ را با این تعبیر تحقیرآمیز و ناصواب توصیف کرده است.
کدام رانت؟