اقتصاد۲۴- بورس تهران در چهاردهمین روز اردیبهشت ۱۴۰۴، بار دیگر صحنه نوسانات معنادار و واکنشهای متضاد سرمایهگذاران بود. شاخص کل با افتی بیش از ۲۳ هزار واحدی، به کانال ۳ میلیون و ۹۰ هزار واحدی عقبنشینی کرد؛ این در حالی است که شاخص هموزن با رشد نزدیک به ۴ هزار واحد، حرکت خلاف جهت خود را ادامه داد. این واگرایی، بار دیگر تضاد رفتاری معاملهگران حقیقی و حقوقی را آشکار کرد و نشان داد که بازار همچنان در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد.
پسزمینه این نوسانات، مجموعهای از عوامل اقتصادی و سیاسی، از تعویق مذاکرات هستهای گرفته تا نوسانات نرخ ارز و تداوم خروج پول حقیقی است. افزایش قیمت دلار، طلا و سکه تمایلات را به سوی بازارهای موازی کشانده و همین موضوع باعث کمرنگ شدن تقاضا برای سهمهای بزرگ و شاخصساز شده است. در چنین شرایطی، خروج بیش از ۸۰۰ میلیارد تومان پول حقیقی از بازار نیز مهر تأییدی بر تردید سرمایهگذاران نسبت به چشمانداز کوتاهمدت بازار سرمایه است.
رحمان رحیمی، کارشناس بازار سرمایه در پاسخ به اینکه قرمزپوشی بورس تا چه زمانی ادامه دارد؟ به اقتصاد ۲۴ گفت: «بورس وابستگی مستقیم به مذاکرات و شرایط سیاسی دارد. زمانی که مذاکرات آغاز شد روی تمام شاخصهای اقتصادی تاثیرگذار بود، اما روی قیمت دلار، طلا و شاخص بورس بیشترین اثر را گذاشت.»