بیگ بنگ: سحابی رتیل بزرگترین و پیچیدهترین منطقهٔ شکلگیری ستارهها در تمام کهکشانهای همسایه است. نام این سحابی از ظاهر تار عنکبوتی شکل این ناحیه گرفته شده است. این سحابی با پهنای ۱۰۰۰ سالِ نوری خود در فاصلهای به اندازه فاصله سحابی جبار – نزدیکترین زایشگاه ستارهای به زمین قرار دارد.
همان طور که در این تصاویر مشاهده میشود، هسته کاملاً درخشان این سحابی با پشتزمینه انوار بنفش، جلوه خاصی بهصورت فلکی ماهی زرین داده است. این سحابی 160,000 سال نوری با زمین فاصله دارد و نخستین بار توسط «نیکلاس لوئیس دلاکایله» در سال 1751 میلادی کشف شده است. «NGC2070»، نام دیگر این سحابی اسرارآمیز است که در بخش مرکزیاش بستر فوقالعاده مناسبی برای زایش ستارگان و سیارکهای مختلف ایجاد کردهاست. ماهی زرین از صور فلکی منطقه جنوبی کهکشان راهشیری بخشی از ابرهای ماژلانی را نیز در برگرفته است. این صورت فلکی توسط «پیتر دیرکن زون کالیسو» و «فردریک دهاتمان» هلندی در فاصله سالهای 1595 تا 1597 میلادی کشف شده و تحت عنوان اره ماهی نیز مشهور است.