قلعه گبری؛ تکه‌ای از تاریخ ایران باستان

سکه هویت شهرری دو رو دارد. یک رویش همان شاخصه مذهبی اش است که آن را از دیرباز تبدیل به قبله‌ای برای پایتخت نشینان کرده است و روی دیگر آن به موزه شهر بودن آن بر می‌گردد. پهنه‌ای که روزگاری لقب «ام البلاد» داشت. به آن عروس شهر‌های بزرگ هم می‌گفتند و در اوستا آن را به عنوان سیزدهمین شهر جهان معرفی کرده‌اند.

قلعه گبری؛ تکه‌ای از تاریخ ایران باستان

سکه هویت شهرری دو رو دارد. یک رویش همان شاخصه مذهبی اش است که آن را از دیرباز تبدیل به قبله‌ای برای پایتخت نشینان کرده است و روی دیگر آن به موزه شهر بودن آن بر می‌گردد. پهنه‌ای که روزگاری لقب «ام البلاد» داشت. به آن عروس شهر‌های بزرگ هم می‌گفتند و در اوستا آن را به عنوان سیزدهمین شهر جهان معرفی کرده‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار،ری بار‌ها تغییر نام داده و در طول حیات چند سلسله جور پایتخت بودن را هم به یدک کشیده است. همین پیشینه است که امروز مرز‌های این شهر را میزبان بیش از ۲۰۰ اثر تاریخی کرده است. ابنیه‌ای که از فرط تنهایی و رها شدگی ناشناخته مانده‌اند، کسی نه یادی از آن‌ها می‌کند و نه نگهداری پیگیرانه‌ای. بدون شک میان این بافت تاریخی که قدمت برخی از آن‌ها به دوره ماد‌ها بر می‌گردد قلعه گبری تنهاترین آنهاست. اثر تاریخی که پیش از دوره ساسانیان با خشت و گل ساخته شده و این روز‌ها کاربری انبار دارد. گبر به معنی پیروان دین زرتشت است. این طور که از برگ‌های تاریخ ایران باستان بر می‌آید، ساخت قلعه‌های مستحکم دفاعی از زمان ماد‌ها مرسوم شده است. ماد‌ها ۴ قلعه داشتند و جالب است بدانید که قلعه گبری به احتمال زیاد یکی از این قلاع مشهور بوده است که پس از ماد‌ها در زمان هخامنشیان، شکانیان و به ویژ در دوره ساسانیان مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

منبع  : نگار مگ

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *