اقتصاد ۲۴، کیمیا نجفی ـ ۱۴۰۲ سالی عجیب برای بازار مسکن بود. این بازار در ابتدای سال با افزایش سرسامآور قیمتها روبهرو بود و پس از آن با شروع فصل تابستان رکودی سنگین بر سر بازار سایه انداخت و عملا معاملات در این بخش خوابید. بسیاری از فعالان بازار بر این باور بودند که توافقات سیاسی میان ایران و عربستان باعث شد که امید برای رونق اقتصادی افزایش یابد و همین مسئله ارزش ارز و طلا را ریزشی کرد و به دنبال آن بازار مسکن نیز دچار سکته قیمتی شد؛ اتفاقی کمیاب که دلالان ملکی را دچار زیان کرد چراکه سوداگران در سال ۱۴۰۱ به امید گرانی مسکن، خانه خریده بودند و پس از رکود، از فروش املاک خود عاجز ماندند.
در این میان برخی آگهیها با تعدیل قیمت همراه بود به همین دلیل تصور میشد که قیمتها در این بخش کاهش پیدا کرده است. این در حالی بود که کاهش قیمتی وجود نداشت بلکه سرعت افزایش قیمتها کمتر شده بود. البته کاهش سرعت افزایش قیمتها پس از رکود به معنای اعمال سیاستهای مناسب از سوی مسئولان در این بخش و یا ایجاد یک فضای ایدهآل نبود. درواقع بازار در ابتدای سال آنقدر افزایشی بود که خریداران توانایی خرید نداشتند و این بخش در رکود سنگینی فرو رفت و پس از رکود، سرعت رشد قیمتها کاهش یافت و بازار به یک ثبات قیمتی رسید. ماجرای آن تعدیل قیمتها هم به فروشندگان پول لازمی میرسید که برای فروش ملک خود تخفیفاتی را در نظر میگرفتند، وگرنه نه خبری از سیاستهای کنترلکننده بود و نه کاهش التهاب در بازار!