با افزایش روزافزون نیازهای محاسباتی هوش مصنوعی و رسیدن فناوریهای سنتی به مرزهای فیزیکی، پژوهشگران به سراغ نانوفناوری رفتهاند؛ راهکاری که در ابعاد اتمی میتواند توان پردازشی را بالا برده، مصرف انرژی را کاهش دهد و آینده سختافزارهای هوشمند را متحول سازد.
به گزارش شبکه خبری ایران۲۴ از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، فشار سنگین نیازهای هوشمصنوعی بر دوش سختافزارهای سنتی، بهویژه ترانزیستورهای سیلیکونی، سبب شده تا کارایی آنها به سقف فیزیکی خود نزدیک شود. قوانین قدیمی مانند «قانون مور» و «مقیاسبندی دنارد» که زمانی موتور رشد فناوری بودند، دیگر پاسخگوی چالشهای پردازشی امروزی نیستند. در این میان، نانوفناوری با ورود به مقیاس اتمیـمولکولی، افق تازهای را برای طراحی و ساخت سختافزارهای هوش مصنوعی گشوده است.