بیگ بنگ: زمانی که کاپیتان جیمز کوک در سال 1770 راهی سفر اکتشافی مهمش به سوی جزایر اصلی اقیانوس آرام شد ـ که در نهایت استرالیا، نیوزیلند و چندین جزیرۀ دیگر را کشف کرد ـ ما دقیقأ نمیدانستیم چه تعداد سیاره در منظومۀ شمسی ما وجود دارد. آن زمان فقط از وجود سیارات عطارد، ناهید، زمین، مریخ، مشتری و زحل در منظومۀ شمسی آگاه بودیم.
در سال 1801، جوزپه پیاتزی اخترشناس ایتالیایی، یک سیاره را در محل پیشبینی شده کشف نمود و نام آن را سرس گذاشت. بنابرین رابطه تیتیوس ـ بوده نقش برجسته ای در کشف سیارات منظومه شمسی داشته است. اما وقتی در سال 1846 سیاره نپتون کشف شد، درست در همان نقطهیی قرار نداشت که رابطۀ تیتوس ـ بوده آن را پیشبینی میکرد. طی چند سال بعد، چندین جرم کوچک دیگر در مدارهای میان سیاره مریخ و مشتری و درست در محل کشف سرس یافت شدند. اما این اجرام کوچک از عنوان سیاره به «سیارک» نزول کردند. با این کشف رابطۀ تیتیوس ـ بوده اهمیت خود را از دست داد و درست شبیه اسب پیری که دیگر به درد تاختن نمیخورد، رها شد.
جست و جوی سیارات فرا خورشیدی
محدودیتچه تعداد سیاره با شرایط مناسب برای حیات؟