عکس عالیای بود، اما در مورد انتشار آن با توجه به برهنه بودن دخترک تردید وجود داشت، اما در آن زمان عکاس دیگری به نام هورست فاس که مسئول بخش عکاسی خبرگزاری بود، استدلال کرد که نباید با تنگنظری جلوی انتشار این عکس را که بیان موجز وحشت و رضالت جنگ است را گرفت، عکس روز بعد منتشر شد و کاور روزنامه نیویورک تایمز شد. بدون نظر مساعد هورست فاس، که ماه پیش درگذشت و در یک پزشک در موردش نوشتهام، این عکس هیچگاه امکان انتشار نمییافت.
در سال ۲۰۰۳، یک آهنگساز بلژیکی قطعه موسیقی را ساخت که در آلبومی منتشر شد و عواید آن به بنیاد فوک تخصیص یافت. در سال ۲۰۰۴، دکترای افتخاری حقوق دانتشگاه تورنتو به او داده شد. در همین سال، فوک در دانشگاه کانکتیکات در مورد زندگی و تجربهاش سخنرانی کرد و ابراز داشت که چگونه قوی بودن و دلسوزی و عشق به بهبودش کمک کرد. ذر سال ۲۰۰۹، رادیوی ملی آمریکا، برنامهای از او با عنوان مسیر طولانی بخشایش پخش کرد.
کیم فوک حالا ۴۹ ساله است، جمعه هفته قبل در جریان میهمانی شامی به مناسبت چهلمین سال گرفته شدن این عکس تاریخی، اوبا عکاس -نیک اوت- و بقیه روزنامهنگاران، پزشکان و پرستارانی که او به او کمک کرده بودند، ملاقات کرد.