به گزارش خبرگزاری آنا، سفر اخیر دونالد ترامپ به پکن، نقطه عطفی در آشکار شدن این چالش ژئوپلیتیک بود؛ جایی که ایالات متحده علیرغم تجمیع بیسابقه نیروهای نظامی در خاورمیانه، در ایجاد یک اجماع جهانی و همراه کردن قدرتهای شرقی با خلاء جدی مواجه است. این ناکامی دیپلماتیک، نشاندهنده تغییر وزن متغیرهای ژئوپلیتیک از تقابلهای صرفا نظامی، به سوی نبردهای پیچیده سیاسی، اطلاعاتی و اقتصادی است.
۱. فروپاشی ائتلافسازی در شرق و شکست راهبرد انزوا
راهبرد کلان کاخ سفید بر این پیشفرض استوار بود که پکن، به عنوان بزرگترین شریک تجاری تهران، میتواند به حلقه مفقوده فشار حداکثری و فلجسازی اقتصاد ایران تبدیل شود. با این حال، خروجی مذاکرات پکن نشان از یک خطای محاسباتی در واشنگتن داشت. در حالی که آمریکا تلاش میکرد با امنیتیسازی تنگه هرمز، یک ائتلاف بینالمللی علیه ایران شکل دهد، پکن با تاکید صریح بر حق حاکمیت ایران بر این آبراه راهبردی، عملاً پروژه انزوای دریایی و اقتصادی تهران را خنثی کرد. این عدم همراهی، با توجه به سند همکاریهای جامع و بلندمدت پکن-تهران، نشان میدهد که چین منافع انرژی و ژئواستراتژیک خود را فراتر از فشارهای مقطعی واشنگتن تعریف کرده است.