آقای شهید خودش را زیر پرچم مولا و فرزندانش میدید و هرگز کسی ندید و نشنید که به بیرق و پرچم دیگری دل ببندد. او یکبار روایت کرد که ستارخان به مأموران تزاری وقتی به او گفتند بالای خانهات پرچم سفید بزن تا از تعرض نیروهای روس در امان بمانی، گفت «من زیر بیرق اباالفضل العباس هستم و زیر بیرق هیچکس دیگر نمیروم». آقای شهید این را گفت، چون حرف ستارخان حرف دلش بود و به دلش چسبیده بود و مرامنامهی خود امام شهید بود که چنین زیست کند و چنین ترک دنیا کند: زیر پرچم ابوالفضل! حالا او زیر پرچم مولا علی و فرزندانش رفت، از نجف تا کربلا تا کاظمین. آقای شهید یکبار هم به همین واسطههای پاکستانی مذاکرات که شیعه هستند گفته بود «پیرو علی سر خم نمیکند». او اگر در تشییع عراق و در حرم امامان معصوم و اهل بیت پیامبر، آنچنان عظمتی از تشییعکنندگان دید، برای همین بود که سر خم نکرد. تشییع او نیز نظام سلطه را عصبانی و ناامید کرد. از این عصبانیت بمیرید که شهید ما جاویدان و برای همیشه زندهی تاریخ شد
جوان آنلاین: آقای شهید خودش را زیر پرچم مولا و فرزندانش میدید و هرگز کسی ندید و نشنید که به بیرق و پرچم دیگری دل ببندد. او یکبار روایت کرد که ستارخان به مأموران تزاری وقتی به او گفتند بالای خانهات پرچم سفید بزن تا از تعرض نیروهای روس در امان بمانی، گفت «من زیر بیرق اباالفضل العباس هستم و زیر بیرق هیچکس دیگر نمیروم». آقای شهید این را گفت، چون حرف ستارخان حرف دلش بود و به دلش چسبیده بود و مرامنامهی خود امام شهید بود که چنین زیست کند و چنین ترک دنیا کند: زیر پرچم ابوالفضل! حالا او زیر پرچم مولا علی و فرزندانش رفت، از نجف تا کربلا تا کاظمین. آقای شهید یکبار هم به همین واسطههای پاکستانی مذاکرات که شیعه هستند گفته بود «پیرو علی سر خم نمیکند». او اگر در تشییع عراق و در حرم امامان معصوم و اهل بیت پیامبر، آنچنان عظمتی از تشییعکنندگان دید، برای همین بود که سر خم نکرد. تشییع او نیز نظام سلطه را عصبانی و ناامید کرد. از این عصبانیت بمیرید که شهید ما جاویدان و برای همیشه زندهی تاریخ شد.
از دو روز پیش، عتبات عالیات مهیای تشییع شهید سید علی خامنهای شدهبود. از سحرگاه سهشنبه جایجای نجف مملو از زائرانی بود که پلاکاردها و عکسهای شهید خامنهای را در دست داشتند و برای شهادت رهبر امت اسلامی سینهزنی میکردند. فقط عراقیها برای تشییع به نجف و کربلا نیامده بودند؛ لبنانیها، افغانستانیها، سوریها و حتی یمنیها هم خودشان را به عراق رساندهبودند تا در مراسم تشییع شرکت کنند. مسیر تشییع در نجف و کربلا، جای سوزن انداختن هم نبود. حماسه خونخواهی عراق در ادامه حماسه تهران و قم، در تاریخ شیعه ماندگار شد.
پیکرها به نجف که رسید، خلق صحنههای ماندگار تشییع آغاز شد. عراقیها از چند روز پیش خودشان را برای مراسم تشییع آماده کردهبودند. مغازهها، هتلها و ماشینها، همهجا پر شدهبود از عکسها و پلاکاردهای رهبر شهید.
وحدت امت با شهادت قائد
«خون رهبر شهید باعث وحدت امت شدهاست.» «کربلا مقصد همه شهدای راه حسین (ع) است.» این نوشته دو تا از پوسترهایی است که عراقیها برای رهبر شهید چاپ کردهبودند. خیلی از مغازههای نجف و کربلا هم برای شرکت در مراسم تشییع بستهاند و روی کرکره مغازهشان با عکسهایی از رهبر شهید، به امام زمان (عج) تسلیت گفتهاند.
پیشاز آغاز تشییع، در حرم امیرالمؤمنین (ع) و بینالحرمین، دستهجات عراقی به سبک و سیاق خودشان مشغول سینهزنی و عزاداری برای قائد شهید شدهاند. در میان این دستهها، فقط عراقیها حضور ندارند؛ لبنانیها، افغانستانیها، سوریها و یمنیها هم اینجا حضور دارند. شیخ زکزاکی هم به نجف آمدهبود تا در تشییع شهید خامنهای شرکت کند. ایرانیهای زیادی هم خودشان را به مراسم تشییع عراق رساندهبودند.
حیدر مسعود یکی از اهالی بصره است که خود را به نجف رسانده تا در مراسم تشییع امام خامنهای شرکت کند. او به خبرنگار «جوان» میگوید: امام خامنهای خود را صرف اعتلای اسلام کرد. عزت شیعیان با ایستادگی او مضاعف شد. او شایسته شهادت بود. ما عراقیها او را رهبری آزاده میدانیم و برای او احترام زیادی قائل هستیم.
علی بخاری که اهل کرکوک است و سنجاق سینهای با عکس شهید خامنهای و آیتالله سیستانی به روی پیراهن خود نصب کردهاست به «جوان» میگوید: مرجعیت شیعه مایه فخر ماست. ما عراقیها با شما ایرانیها پیوندهای زیادی داریم که مرجعیت یکی از آنهاست. شهید خامنهای بزرگی را به ایران و عراق بازگردانده است. من با خانوادهام به مراسم تشییع او آمدهایم تا با سیدمجتبی خامنهای بیعت کنیم. راه شهید خامنهای راهی است که ما را به سعادت میرساند.
تشییع با شکوه
در ادامه خلق حماسه تشییع در تهران و قم، نجف و کربلا هم برای قائد شهید سنگتمام گذاشتند. یکی، دو ساعت قبلاز آغاز رسمی مراسم تشییع در نجف و کربلا، مسیرهای اعلام شده مملو از مشتاقانی بود که آمدهبودند با شهید خامنهای وداع کنند. موکبهای زیادی در طول مسیر تشییع برپا شدهبود تا از شرکتکنندکان در مراسم پذیرایی کنند. عراقیها با دستودلبازی به تکریم زائران و تشییعکنندگان مشغول بودند و مثل راهپیمایی اربعین، هرچه را داشتند در طبق اخلاص گذاشته بودند. برخی از موکبداران هنگام تشییع، چند قدمی با تشییعکنندگان همراه میشدند تا در ثواب تشییع قائد شهید شریک شوند.
با ورود پیکرها، سیل جمعیت به سوی خودروی حمل پیکرها سرازیر شد. بارها خودروی حمل پیکرها ناگزیر به توقف شد. شرکتکنندگان در مراسم با سر دادن شعارهایی به خونخواهی آمده بودند. برخی دیگر از حاضران هم با شعارهایی ضمن تسلیت به سید مجتبی خامنهای با او بیعت میکردند.
پیکرها به حرم امیرالمؤمنین (ع) که رسید، جای سوزن انداختن نبود. مسئولان حرم برای کنترل جمعیت مجبور به بستن ورودیهای حرم شدند و جمعیت را به بیرون از حرم هدایت میکردند.
زائران در اطراف حرم شروع به سینهزنی کردند. هنرمندان هم اینجا با هنرشان به تشییع آمدهبودند. یکی در صحنهای مجاور، عکسهای درخواستی از رهبر شهید را طراحی میکرد. در یکی از طرحهایش، نوه خردسال و شهید قائد، در آغوش سید علی ترسیم شدهبود. تشییعکنندگان با این طرحها و سردر حرم امیرالمؤمنین علی (ع) عکس میگرفتند.