با توجه به وجود داده های زیاد در مورد ژن ها و سلول ها مدل های مبتنی بر هوش مصنوعی اکتشافات شگفت انگیزی داشته اند. آن مدل ها چه جیزی را می توانند به ما به بیاموزند؟
جوان آنلاین: کارل زیمر، نویسنده و روزنامه نگار مشهور در حوزه علم است که در موضوعات تکامل، انگلها و وراثت تخصص دارد. او نویسنده کتب زیادی است و مقالات علمی اش در روزنامه و نشریاتی، چون نیویورک تایمز، دیسکاور و نشنال جئوگرافیک منتشر شده اند. زیمر استادیار بیوفیزیک مولکولی و بیوشیمی در دانشگاه ییل است. زیمر هم چنین به طور مکرر سخنرانی میکند. او تنها نویسنده حوزه علم است که به افتخار خدمات اش نام اش بر روی گونهای از کرم نواری به نام Acanthobothrium zimmeri گذاشته شده است. او از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۱ میلادی برنده جوایز متعدد علمی و روزنامه نگاری بوده است.
به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، “فرانسوا ژیلبر ویو” پزشکی فرانسوی در سال ۱۸۸۹ میلادی از کوهی در رشته کوههای آند پایین آمد از بازوی او خون گرفته شد و زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفت. گلبولهای قرمز دکتر ویو که حامل اکسیژن بودند به میزان ۴۲ درصد افزایش یافته بودند. او قدرت اسرارآمیز بدن اش را کشف کرده بود زمانی که بدن انسان به تعداد بیش تری از آن سلولهای خونی نیاز دارد میتواند انها را در صورت نیاز بسازد. در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی دانشمندان این نظریه را مطرح کردند که علت آن پدیده وجود یک هورمون است. آنان هورمون فرضی را اریتروپویتین یا در یونانی “سازنده قرمز” نامیدند. پژوهشگران هفت دهه پس از آن به دنبال بررسی ۵۷۰ گالن ادرار اریتروپویتین واقعی را یافتند.
زیست شناسان در اسرائیل حدود پنج دهه پس از آن اعلام کردند که سلول کلیوی نادری را یافته اند که زمانی که اکسیژن به شدت کاهش مییابد آن هورمون را تولید میکند. این سلول نورن نامیده میشود که نام آن از خدایان نورس که تصور میشد سرنوشت انسان را کنترل میکنند اقتباس شده است. ۱۳۴ سال به طول انجامید تا انسانها سلولهای نورن را کشف کنند. رایانهها در کالیفرنیا تابستان گذشته آن سلولها را به تنهایی ظرف مدت شش هفته کشف کردند.
این کشف زمانی رخ داد که پژوهشگران دانشگاه استنفورد رایائهها را برای آموزش زیست شناسی برنامه ریزی کردند. آن رایانهها یک برنامه هوش مصنوعی شبیه به چت جی پی تی (Chat GPT) را اجرا کردند چت بات محبوبی که پس از آموزش روی میلیاردها متن از اینترنت به زبان مسلط شد. با این وجود، پژوهشگران دانشگاه استنفورد رایانههای خود را بر روی دادههای خام در مورد میلیونها سلول واقعی و ترکیب شیمیایی و ژنتیکی آن آموزش دادند.