اقتصاد۲۴- از وقتی یادمان میآید عادت کرده بودیم ۶ ماه نخست سال و همزمان با آغاز سال جدید، بزرگترها ساعت دیواری خانه را یک ساعت به جلو میکشیدند؛ چون قانون بود! البته در این میان مادر بزرگها و پدربزرگها این رسم را بر نمیتابیدند و به محض اینکه ساعت به جلو کشیده میشد، از اصطلاح «ساعت قدیم» استفاده میکردند و ساعت جدید را نمیپسندیدند.
از سال ۱۳۷۰ که قانون تغییر ساعت در کشور اجرایی شد تا سال ۱۴۰۲ که دیگر عقربه ساعتها در جای خودشان ماندند؛ به اجرای این رسم هر ساله عادت کرده بودیم تا اینکه برخی نمایندگان در مجلس شورای اسلامی، طرح شان را از ایده تبدیل به قانون کردند تا این رسم هر ساله از سال ۱۴۰۲ دیگر اجرایی نشود. به گزارش اقتصادنیوز، قانون تغییر ساعت رسمی ایران، قانونی بود که به موجب آن ساعت رسمی ایران هر سال در ساعت ۲۴ روز اول فروردین یک ساعت به جلو و در ساعت ۲۴ روز اول مهر یک ساعت به عقب کشیده میشد.
این کار به منظور استفاده بیشتر از روشنایی روز و صرفه جویی در مصرف انرژی انجام میگرفت؛ اما از سال ۱۴۰۲ به دلیل تصویب «قانون نسخ قانون تغییر ساعت رسمی کشور» در تاریخ ۱۰ فروردین، اجرای این قانون متوقف شد. اقتصادنیوز در این گزارش به بررسی تاریخچه تغییر ساعت رسمی در ایران و علت تغییر ساعت در طول سال میپردازد.
در سال ۱۳۵۶ از اول فروردین تا اول مهر، ساعت رسمی کشور یک ساعت به جلو کشیده شد تا چهار ساعت و سی دقیقه با گرینویچ اختلاف داشته باشد. در چهارم فروردین ۱۳۵۷ ایران با تصویب دولت، دوباره ساعت تابستانی یک ساعت به جلو کشیده شد. با وجودی که قرار بود ساعت تابستانی دوباره در ابتدای مهرماه پایان یابد و در اصطلاح ساعت قدیم، جایگزین شود، هیئت وزرا در ۲۵ تیر ۱۳۵۷ تصویب کرد که ساعت تابستانی در ۱۴ مرداد پایان یابد.