اقتصاد۲۴- از آن دوران که اجاره نشینی را خوش نشینی لقب میدادند، حالا دیگر بسیار گذشته و انگار نه همین یک دهه پیش که شاید نیم قرن پیش بود که میشد اجاره نشین را خوش نشین دانست وگرنه این روزها کمتر اجاره نشینی حال خوشی دارد که بتواند خوش نشین محسوب شود. این روزها شاید همه ما اطرافمان به این موارد برخورد باشیم که دوست و فامیل و شاید حتی زندگی خودمان دوباره به مساله سرپناهی که مدام و روز به روز در حال گرانتر شدن است، گره خورده است.
مروارید، یک دختر ۳۷ ساله مجرد است که تا پارسال با ودیعه ۲۰۰ میلیون تومانی و اجاره ۱۵ میلیون تومانی خانهای حوالی میدان فاطمی اجاره کرده بود و امسال صاحبخانه برای پول پیش رقمی حدود ۵۰۰ میلیون تومان از وی طلب کرده است و او حالا در حوالی مرکز شهر به دنبال سرپناهی است.
زوج جوان دیگری به اقتصاد ۲۴، میگویند که یک خانه ۵۵ متری را با رقم حدود ۵۰۰ میلیون تومان رهن کرده بود اما صاحبخانه گفته لطف میکند و همچنان اجاره نمیگیرد، اما رقم رهن را به ۸۰۰ میلیون تومان افزایش خواهد داد و این زوج به اقتصاد ۲۴ میگویند که اصلا صاحبخانهها تصوری ندارند که این ارقام باید چطور تهیه شود و اصلا مگر ما چه درآمدی داریم که صاحبان املاک تصور میکنند امکان پرداخت چنین ارقامی را خواهیم داشت.
سپیده و همسرش، یک فرزند دارند و به اقتصاد ۲۴ میگویند که یک خانه ۷۰ متری دو خواب در غرب تهران را اجاره کرده اند و در حالی که دو حقوق دریافت میکنند یک حقوق را به طور کامل برای مسکن میدهند و تقریبا هیچ پس اندازی ندارند و حالا هم نمیدانند با ارقام نجومی که صاحبخانه مطرح میکند باید چه کنند.
البته در گذشته نیز شاهد گران شدن رهن و اجاره در برخی مناطق ایران بودیم، که ممکن است به عوامل مختلفی مانند افزایش تقاضا، کاهش ارزش پول ملی، یا تغییرات قوانین مسکن برمیگردد.
یکی از اولین انفجارها در حوزه قیمت مسکن در کشور مربوط به سال ۱۳۸۵ است. مریم که آن زمان دانشجو بوده میگوید قیمت خانه دو خوابه ای که با دو دوست اجاره کرده بودیم، مبلغ ودیعه آن ۵ میلیون تومان و اجارهاش ۱۵۰ هزار تومان بود، اما ناگهان در سال ۱۳۸۵، رقم اجاره به ۵۵۰ هزار تومان و سال بعدترش ودیعه به ۱۰ میلیون تومان افزایش یافت.