بیگ بنگ: اخترشناسان قطرههایی درخشان و فشرده از آب را در کهکشانی دوردست به نام “کهکشان تارعنکبوت” شناسایی کردهاند- ولی نه در جایی از آن که انتظار داشتند. بررسیهایی که با آرایهی بزرگ میلیمتری/زیرمیلیمتری آتاکاما( ALMA) انجام شده نشان میدهد که این آبها بسیار بیرون از این کهکشان جای دارند و بنابراین نمیتوانند مانند چیزی که تاکنون پنداشته میشد، وابسته به مناطق غبار آلود و ستارهزای مرکزی باشند.
دکتر بیتن گولبرگ از مرکز اخترشناسی فراکهکشانی دانشگاه دورام بریتانیا میگوید: «نوری که از آب و از غبار تابیده میشود اغلب با هم دیده میشوند. ما به طور معمول آنها را به عنوان نمایی از مناطق ستارهزا تعبیر میکنیم به این گونه که می گوییم تابش نور ستارگان جوان آنقدر ذرات غبار و مولکولهای آب را گرم میکند تا آغاز به نورافشانی کنند.» اکنون به لطف توانمندیهای آلما میتوانیم -برای نخستین بار- تابشی که از تودههای آب و غبار گسیل شده را از هم جدا کرده و سرچشمهی دقیق هر یک از آنها را در کهکشان شناسایی کنیم. این نتایج به این دلیل که آب را در جایی یافتهایم که به هیچ وجه نزدیک پرورشگاههای غبارآلود ستارهای نیست، نتایجی کاملا نامنتظره است.»