بیگ بنگ: در حالی که به نظر می رسید با تعریف واحد زمان، وزن، جرم، مسافت و… مشکل اندازهگیری برای همیشه حل شده است، طرح سوالات جدید ـ بخصوص از طرف کیهانشناسان ـ دانشمندان را متوجه این نکته کرد که اندازهگیری در آسمان به هیچ وجه به آسانی اندازهگیری روی زمین نیست و چالشی بزرگ برای اندازهگیری اجرام غولپیکر مانند سیاهچالهها، مسافتهای بسیار زیاد مانند فاصله دو خوشه کهکشانی و اندازههای بسیار بزرگ مثل اندازه کهکشان راه شیری آغاز شد.بزرگتر از آنچه تصور میکنیدپله اول: ارسال امواج الکترومغناطیسیپله دوم: محاسبه اختلاف منظرپله سوم: استفاده از ستارههای رشته اصلیپله چهارم: ستارههای متغیر قیفاووسیپله پنجم: انتقال به سرخمعمای حل نشدهپازل کامل میشود
ولی نکته جالب توجه این که در همه 13.8 میلیارد سال جهان با شتاب فزاینده در حال انبساط بوده است. محاسبات کیهانشناسان نشان میدهد کهکشانهایی که نورشان 13.8 میلیارد سال پیش منتشر شده و اکنون به ما رسیده است خودشان در تمام مدت این چند میلیارد سال به علت حرکت انبساطی شتابدار کیهان در حال دور شدن از ما بودهاند و اکنون باید در مسافت 46.5 میلیارد سال نوری از ما واقع شده باشند. این عدد شعاع جهان قابل مشاهده را نشان میدهد که دو برابر آن برابر است با قطر عالم هستی در حال حاضر، یعنی 93 میلیارد سال نوری. به عبارت دیگر اگر حرکت انبساطی عالم را متوقف کنیم و روی یک لبه عالم بایستیم و عرض عالم را با سرعت نور طی کنیم تا به لبه مقابل برسیم به 93 میلیارد سال زمان نیاز داریم.
مسعود توکلی/ جام جم
سایت علمی بیگ بنگ / منابع بیشتر: space.comuniversetoday.com , dailygalaxy.com