توجه به مخاطبشناسی یک ضرورت انکارناپذیر است. سینمای ایران سالهاست که بدون شناخت دقیق از سلیقه نسل جدید به تولید ادامه میدهد
جوان آنلاین: سال ۱۴۰۴ را باید سال سخت سینمای ایران لقب داد. سینمای ایران از اواخر بهار گذشته و با شروع جنگ ۱۲ روزه درگیر تلاطم شد و تا پایان سال نتوانست به شرایط آرمانی و ایدهآل برسد. این وضعیت در پاییز و زمستان با شروع اعتراضات دیماه و جنگ رمضان ادامه یافت تا سینمای ایران عملاً چندین ماه سال را از دست بدهد و به نوعی سالی نیمهتمام داشته باشد.
سال گذشته سینمای ایران نزدیک به ۲۴ میلیون مخاطب به خود دید که از آمار ۳۴ میلیونی سال ۱۴۰۳، با ریزشی ۱۰ میلیونی مواجه شد. از دست دادن ۱۰ میلیون تماشاگر برای سینمایی که پایههای اقتصادش سست و لرزان است، رقم زیادی بهشمار میرود.
گیشه کمرمق سالنهای سینما
شروع جنگ در هفته دوم اسفند سال گذشته، اجازه اکران نوروزی را به فیلمهای سینمایی نداد و همین شرایط جنگی سبب شد سینما یکی از طلاییترین زمانهای اکران خودش را که همان عید نوروز است از دست بدهد. با برقراری آتشبس، مخاطبان سینما به شکلی کجدار و مریز خودشان را به سالنها رساندند تا سالنهای سینمایی فعلاً از رکود و تعطیلی دربیایند.
اما هنوز وضعیت گیشه فیلمهای اکران شده در سال جدید چنگی به دل نمیزند و این شرایط برای تهیهکننده و سینمادار وضعیت راضیکنندهای به حساب نمیآید. تا الان سینمای ایران گیشهای ۱۷ میلیارد تومانی داشته که به هیچ عنوان عددی قابل قبول نیست. حال سؤال اینجاست که با برگشتن کشور به شرایط عادی آیا سینمای ایران پتانسیل و ظرفیت جذب تماشاگر را دارد یا اقتصادش همینطور شکننده و لرزان به مسیر خودش ادامه خواهد داد؟
نگاهی به بضاعت سینمای ایران در جشنواره فیلم فجر سال گذشته نشان میدهد از میان فیلمهای اکران شده خیلی سخت بتوان به فیلمی به عنوان یکی از گزینههای پرفروش شدن نگاه کرد.