محمدامین رستمپور، خالق مجموعه کمیکموشن «با سربازانش چه میکنید؟» از جرقه اولیه این اثر پس از شهادت سرداران بزرگ در جنگ رمضان سخن گفت و تأکید کرد که هدف اصلی، نمایش وابسته نبودن نظام و مقاومت به اشخاص خاص و تداوم مسیر حتی پس از شهادت فرماندهان است. جنگ رمضان در حوزه تولیدات رسانهای و هنری، باعث خلق آثاری متنوع و متفاوت شد
جوان آنلاین: محمدامین رستمپور، خالق مجموعه کمیکموشن «با سربازانش چه میکنید؟» از جرقه اولیه این اثر پس از شهادت سرداران بزرگ در جنگ رمضان سخن گفت و تأکید کرد که هدف اصلی، نمایش وابسته نبودن نظام و مقاومت به اشخاص خاص و تداوم مسیر حتی پس از شهادت فرماندهان است. جنگ رمضان در حوزه تولیدات رسانهای و هنری، باعث خلق آثاری متنوع و متفاوت شد؛ آثاری که بعضی از آنها حتی در سطح جهان هم دیده شدند و واکنشهای متعددی را به همراه داشتند. در این گفتوگو، با محمدامین رستمپور، یکی از سازندگان کمیکموشن «با سربازانش چه میکنید؟» که این روزها از صداوسیما و شبکههای اجتماعی منتشر میشود، همراه شدیم. این اثر که حاصل همکاری مشترک خانه تولیدات جوان مرکز سیمرغ صداوسیما و باشگاه فیلم سوره است، در هر قسمت به معرفی یکی از فرماندههای بزرگ ایران میپردازد.
ایده اولیه کار از کجا شکل گرفت و هدف از ساخت مجموعه کمیکموشن چیست؟
کار از شهادت شهید تنگسیری شروع شد؛ زمانی که خبر به صورت غیررسمی اعلام شد، فضای رسانهای در نوعی ابهام و انتظار قرار داشت. در همان مقطع، بدون اینکه منتظر اعلام رسمی بمانیم، تصمیم گرفتم تصاویر مرتبط با کار و فعالیتهای شهید تنگسیری را آماده کنم و این آمادگی تا لحظه اعلام رسمی خبر ادامه داشت. بعد از خبر رسمی کار را منتشر کردیم. از همان بازه زمانی، این ایده در ذهن ما شکل گرفت که مفهوم «وابسته نبودن نظام به اشخاص» را به تصویر بکشیم. به این معنا که نشان دهیم استقرار و پایداری نظام، صرفاً به این فرماندهها و افرادی که در رأس کار قرار دارند، خلاصه نمیشود و ساختار، بسیار عمیقتر و ریشهدارتر از یک فرد است. هدف ما این بود که تصویری فراتر از فقدان یک شخصیت ارائه دهیم و بر تداوم مسیر و استمرار جریان تأکید کنیم. در همین چارچوب، به مبحثی اشاره کردیم که در مدیریت از آن با عنوان «استراتژی موزاییکی» یاد میشود. این مفهوم در استراتژی نظامی ما نیز قابل مشاهده است، به این معنا که ساختار به گونهای طراحی شده که هر جزء، نقش خود را ایفا میکند و حذف یک جزء، به معنای فروپاشی کل مجموعه نیست. در واقع ممکن است فردی را شهید کنند، اما نیروها و سربازان، در مسیری که او شکل داده حرکت میکنند، با همان انسجام و هدفمندی به راه خود ادامه میدهند و خللی در کلیت مسیر ایجاد نمیشود. این دقیقاً مهمترین پیامی بود که تیم ما قصد داشت به مخاطب منتقل کند؛ اینکه استمرار، انسجام و پایداری یک جریان، وابسته به یک فرد نیست، بلکه به ساختار، باور مشترک و مسیری که ترسیم شده وابسته است و این مسیر حتی با فقدان افراد شاخص نیز ادامه پیدا میکند.
چه تکنیک و سبکی را برای ساخت کار انتخاب کردید و چرا سراغ این نوع ارائه محتوا رفتید؟