ارتش عراق در روز دوم مرداد ۱۳۶۶، با به کارگیری ۷ تیپ پیاده کماندویی و بهرهگیری از ۴۰ فروند بالگرد برای هلیبرن نیروهایش از زمین و هوا به میمک که فقط از سوی تیپ ۴۰ سراب پدافند میشد، یورش آورد، اما تیپ سراب توانست مقابل آنها ایستادگی کند و پاتک دشمن را ناکام بگذارد
جوان آنلاین: در مرداد ۱۳۶۶ منطقه عملیاتی «ناف میمک» شاهد سلسله درگیریهایی بود که با حمله عراق به این منطقه آغاز و نهایتاً به عملیات نصر ۶ ختم شد. ماجرا به خرداد همین سال برمیگشت که تیپ ۴۰ سراب توانسته بود با عملیات نصر ۲ حدود ۳۰ کیلومتر از خاک کشورمان را آزاد کند. سپس عراق پاتکهایی را به اجرا گذاشت که به عملیات نصر ۶ در مرداد ۱۳۶۶ ختم شد. مروری به رویدادهای آن روزهای منطقه عملیاتی «ناف میمک» میاندازیم.
تیپ ۴۰ سراب
ارتش عراق پس از اجرای عملیات «نصر۲» از سوی «تیپ ۴۰سراب»، چندین پاتک را برای باز پسگیری «ناف میمک» اجرا کرد، اما به دلیل مقاومت رزمندگان در خط و آتش پرحجم، دقیق و طرحریزی شده توپخانه و خمپاره، تمامی تلاشهای آنان با شکست مواجه شد و فرماندهان عراقی دریافتند که در این مقطع زمانی هیچ شانسی برای پیروزی ندارند، برای همین با توقف پاتکها در انتظار فرصت مناسب ماندند.
پس از تثبیت مواضع یگانهای تیپ ۴۰ روی ناف میمک، یگانهای توپخانهای که در اختیار این تیپ قرار گرفت و مأموریت تقویت آتش گردان ۳۴۸ توپخانه –کمک مستقیم تیپ – را داشتند به تدریج از منطقه میمک خارج و به یگانهای سازمانی خود در سایر مناطق ملحق شدند و به این ترتیب فرصت لازم برای نیروهای عراقی فراهم شد.
