مجموعه «آبنبات» نوشته مهرداد صدقی سالهاست در فهرست پرفروشهای انتشارات سوره مهر و نمایشگاه کتاب تهران قرار دارد
جوان آنلاین: مجموعه «آبنبات» نوشته مهرداد صدقی سالهاست در فهرست پرفروشهای انتشارات سوره مهر و نمایشگاه کتاب تهران قرار دارد؛ آثاری که فراتر از یک روایت طنز، به سندی زنده از زندگی ایرانیان در دهه ۶۰ و ۷۰ تبدیل شدهاند. «آبنبات هلدار»، «آبنبات دارچینی»، «آبنبات پستهای»، «آبنبات نارگیلی» و «آبنبات لیمویی» با زبانی شیرین و سرخوش، تاریخ اجتماعی یک نسل را از دل خاطرات روزمره، مدرسهها، کوچهها و خانوادهها بیرون کشیدهاند؛ تاریخی که در آن خنده راهی برای تاب آوردن زندگی است.
در سالهایی که بازار کتاب ایران مدام میان ترجمههای پرفروش، رمانهای عامهپسند و آثار زرد در رفتوآمد بوده، مجموعه «آبنبات» نوشته مهرداد صدقی توانسته جایگاهی کمنظیر برای خود دستوپا کند؛ مجموعهای که سالهاست در فهرست پرفروشهای انتشارات سوره مهر در نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران قرار دارد و هرسال مخاطبان تازهای را به خود جذب میکند. حالا در روزهای نمایشگاه کتاب، بازخوانی این مجموعه ـ شامل «آبنبات هلدار»، «آبنبات پستهای»، «آبنبات دارچینی»، «آبنبات نارگیلی» و «آبنبات لیمویی» ـ فقط مرور چند رمان طنز محبوب نیست؛ بلکه مواجهه با نوعی حافظه جمعی ایرانی است که دهه ۶۰ و ۷۰ را نه از پشت تریبونهای رسمی، بلکه از دل کوچهها، مدرسهها، خانوادهها و زیست روزمره روایت میکند.
مجموعه «آبنبات» را میتوان یکی از مهمترین نمونههای ادبیات نوستالژیک معاصر دانست؛ اما نوستالژی در این آثار صرفاً حسرت گذشته نیست. مهرداد صدقی گذشته را بزک نمیکند و آن را به بهشتی از دسترفته تبدیل نمیسازد. او با نگاهی شوخ، سرخوش و گاهی هجوآلود، زندگی طبقه متوسط شهرستانی در سالهای پس از جنگ را بازسازی میکند؛ دورانی که فقر، کمبود، محدودیت و دشواری در آن فراوان بود، اما در دل همان دشواریها نوعی صمیمیت اجتماعی و گرمای انسانی نیز جریان داشت.
شخصیت محوری این مجموعه، «محسن»، در حقیقت راوی نسلی است که میان سنت و مدرنیته، جنگ و سازندگی، آرمانخواهی و مصرفگرایی معلق مانده بود. او نه قهرمان است و نه نابغه؛ نوجوانی معمولی با ترسها، شیطنتها، عشقهای خام و شکستهای کوچک. همین معمولی بودن است که آثار صدقی را به سندی زنده از تاریخ اجتماعی تبدیل میکند. تاریخ رسمی معمولاً درباره رؤسای جمهور، جنگها و تصمیمهای کلان حرف میزند؛ اما تاریخ واقعی یک ملت در آشپزخانهها، صفهای کوپن، حیاط مدرسهها، دعواهای خانوادگی و شوخیهای نوجوانانه شکل میگیرد. «آبنبات» دقیقاً همین تاریخ پنهان را ثبت میکند.