به گزارش مجله خبری نگار، اولین چیزی که با خواندن این پیام مخاطب به ذهنم رسید، داستان فردی بود که امام علی (ع) لجام مرکب خویش را به او سپرد تا ساعتی از او نگهداری کند. وقتی حضرت (ع) برگشتند، مرکب را بدون لجام و آن فرد دیدند. سپس دو درهم به غلامشان دادند تا به بازار برود و لجام تهیه کند. غلام در بازار آن فرد را دید که لجام را به دو درهم فروخت. غلام، برگشت و داستان را برای امام (ع) تعریف کرد. حضرت (ع) فرمود: «من مزد نگهداریاش را دو درهم درنظر داشتم. در عجبم از کسی که بیش از آن چه مقدر است، نمییابد، اما به تعجیل، روزی خود را حرام میکند.» این حکایت و فرمایشات دیگر اهلبیت (ع) در باب حرامخواری به انسان هشدار میدهد که با تصمیمات اشتباه روزی حلال خویش را که خدا مقدر کرده، حرام نکند. در این مطلب میخواهیم به آثار مخرب دنیوی حرامخواری اشاره کنیم.