به گزارش مجله خبری نگار، پس از اجرای زنده ترانه محبوب «گل یاس» توسط «شادمهر عقیلی» در اینستاگرام بود که گمانهزنیها در مورد بازگشت خوانندگان پاپ به کشور دوباره قوت گرفت؛ آنهم آن دسته از پاپخوانهایی که در این سالها چندان رغبتی به واکنش در مورد مسائل سیاسی نشان ندادهاند و حتی در بزنگاهها با صدا و سکوت خویش با شیاطین اپستینی و نیروهای نیابتی فارسیزبانشان برای زخم زدن به ایران همراهی نکردهاند. اما چرا بازخوانی ترانه گل یاس بعد از گذشت ۲۸ سال باید بهمنزله بازگشت به ایران تعبیر و تلقی شود؟ شعر گل یاس را «سیدفرید احمدی» در وصف «حضرت زهرا (س)» سرود و شادمهر آن را با ملودیای در مایههای ترکی استانبولی در آلبوم «مسافر» اجرا کرد. این قطعه اگرچه، آهنگ اصلی این آلبوم نبود و اجرای سادهای هم داشت ولی بهسرعت در میان مردم شنیده شد و اتفاقات خوبی را برای شادمهر رقم زد. او توانست با فروش بالای آلبوم مسافر و «دهاتی» به چند خیابان بالاتر بیاید و خانهای در محله ستارخان اختیار کند. او حتی پس از مهاجرت هم برخلاف بیشتر خوانندگان و موزیسینهای فراموششده با قوت به کارش ادامه داد و اتفاقات خوب گذشته را در مقیاسی کوچکتر ادامه داد.